일부러 그랬는지 잊어 버렸는지?

가방 안 깊숙히 넣어 두었다가

헤어지려고 할 때 그제서야

내게 주려고 쓴 편질 꺼냈네

집으로 돌아와서 천천히 펴 보니

예쁜 종이 위에 써 내려간 글씨

한 줄 한 줄 또 한 줄 새기면서...

나의 거짓 없는 마음을 띄웠네

나를 바라볼 때 눈물짓나요?

마주친 두 눈이 눈물겹나요?

그럼 아무 말도 필요 없이 서로를 믿어요.

چه بگویم دیگر؟
بگویم دردم آنقدر عمیق است ،
که مرگ هم کاری نمیکند؟

از کتاب قصه‌ی نسل ما خون جاری میشه.

در زمان‌گم‌شدیم، جایی بین دیروز و هرگز‌..

𝑴𝒂𝒚𝒃𝒆 𝑰 𝒘𝒂𝒔 𝒃𝒐𝒓𝒏 𝒊𝒏𝒕𝒐 𝒑𝒂𝒊𝒏...

کاش یه پروانه بودم و فقط یه هفته زنده میموندم.

and in the end your heart and mind agree and it's all over

{ دیدی از هرچی ترسیدی سرت اومد؟ }

خیلی وقته دیگ از ریشه نخندیدم ، حیف

smile but my mind is at war...

-بلاتکلیفم؛ مثل خاورمیانه.

بی‌شک هر آنچه متقابل باشد، تا ابد ادامه می یابد، عشق، احترام، درک.

in the bedroom, i confess!