🛩 تاپ گان (قسمت دوم)
⚪️ تمامی اسکادرانهای نیروی دریایی از فارغ التحصیلان تاپ گان بهره می بردند. نتیجه حاصله برای فرماندهان نیروی دریایی رویایی بود چرا که نسبت شکار به تلفات از 1 در 3 به 1 در 13 تغییر یافت (این آمار متعلق به نیروی دریایی آمریکا است و آمار نیروهای ویتنامی متفاوت است). اما در همین حال آمار نیروی هوایی امریکا که فاقد برنامه ای مشابه تاپ گان در آن زمان بود، روز به روز بد تر می شد. در همین حال، نیروی هوایی آمریکا تصمیم گرفت تا پس از پایان جنگ دوره ای با خصوصیات مشابه تاپ گان ایجاد کند که امروزه به نام Red Flag یا پرچم_سرخ شناخته می شود.
⚪️ در دهه 1970 تا 1980 دانشجویان تاپ گان از جنگنده های پیشرفته F-14 "تامکت" و F/A-18 "هورنت" به عنوان پرنده اولیه خود استفاده می کردند، در حالیکه استاد خلبانان تاپ گان همچنان از جت های قدیمی تر A-4 و F-5 بهره می بردند. با ورود به خدمت جنگنده های نسل 4 روسی نظیر MIG-29 Fulcrum و Su-27 Flanker نیروی دریایی جنگنده های F-16N را به خدمت گرفت اما متعاقب کشف اثار خستگی و مشکلات در بدنه، این نمونه ویژه F-16 از خدمت کنار گذاشته شد و بازنشسته گردید.
⚪️ در دهه 1990 با توجه به گسترش نقش جنگنده های F-14 و F/A-18 این دوره ها از رزم هوایی به سمت ماموریت های هوا به زمین رفته و آموزش های تاپ گان تاکید ویژه ای بر آن نمود. در حال حاضر استادان خلبان تاپ گان با جنگنده های F/A-18A/B/C و F-16A/B پرواز مینمایند.
⚪️ تاپ گان شامل 5 دوره در سال می باشد که هر یک 6 هفته به طول می انجامد و هدف آن، آموزش در سطح عالی برای خلبانانی است که پیشاپیش آموزشهای اولیه خود را دریافت کرده اند. آموزش های تاپ گان در تمام سطوح رزمی شامل تاکتیک، سخت افزار، تکنیک در تهدیدات جهانی فعلی می باشد. این دوره ها که شامل 8 کلاس اموزشی می باشد و پس از آن خلبانان تازه وارد با استادان خلبان تاپ گان در جنگ های هوایی شبیه سازی شده رو به رو میشوند.
⚪️ با پایان آموزش های تاپ گان، این خلبانان آخرین دکترین نبرد هوایی را در بازگشت به اسکادران خدمتی خود به سایرین آموزش داده، یا خود نیز به جمع استاد خلبانان تاپ گان می پیوندند. تاپ گان همچنین شامل دوره های تمرینی نیروهای مهاجم بوده و در آن نیروهای دریایی یا سپاه تفنگداران به ایفای نقش دشمن فرضی می پردازند. در هر دوره، چهار نوبت کنترل رهگیری هوایی جهت تقویت نقش ارتباطات، هماهنگی و مهارت رهگیری صورت می پذیرد.
ادامه دارد...
#تاپ_گان
@TopGunPilot
⚪️ تمامی اسکادرانهای نیروی دریایی از فارغ التحصیلان تاپ گان بهره می بردند. نتیجه حاصله برای فرماندهان نیروی دریایی رویایی بود چرا که نسبت شکار به تلفات از 1 در 3 به 1 در 13 تغییر یافت (این آمار متعلق به نیروی دریایی آمریکا است و آمار نیروهای ویتنامی متفاوت است). اما در همین حال آمار نیروی هوایی امریکا که فاقد برنامه ای مشابه تاپ گان در آن زمان بود، روز به روز بد تر می شد. در همین حال، نیروی هوایی آمریکا تصمیم گرفت تا پس از پایان جنگ دوره ای با خصوصیات مشابه تاپ گان ایجاد کند که امروزه به نام Red Flag یا پرچم_سرخ شناخته می شود.
⚪️ در دهه 1970 تا 1980 دانشجویان تاپ گان از جنگنده های پیشرفته F-14 "تامکت" و F/A-18 "هورنت" به عنوان پرنده اولیه خود استفاده می کردند، در حالیکه استاد خلبانان تاپ گان همچنان از جت های قدیمی تر A-4 و F-5 بهره می بردند. با ورود به خدمت جنگنده های نسل 4 روسی نظیر MIG-29 Fulcrum و Su-27 Flanker نیروی دریایی جنگنده های F-16N را به خدمت گرفت اما متعاقب کشف اثار خستگی و مشکلات در بدنه، این نمونه ویژه F-16 از خدمت کنار گذاشته شد و بازنشسته گردید.
⚪️ در دهه 1990 با توجه به گسترش نقش جنگنده های F-14 و F/A-18 این دوره ها از رزم هوایی به سمت ماموریت های هوا به زمین رفته و آموزش های تاپ گان تاکید ویژه ای بر آن نمود. در حال حاضر استادان خلبان تاپ گان با جنگنده های F/A-18A/B/C و F-16A/B پرواز مینمایند.
⚪️ تاپ گان شامل 5 دوره در سال می باشد که هر یک 6 هفته به طول می انجامد و هدف آن، آموزش در سطح عالی برای خلبانانی است که پیشاپیش آموزشهای اولیه خود را دریافت کرده اند. آموزش های تاپ گان در تمام سطوح رزمی شامل تاکتیک، سخت افزار، تکنیک در تهدیدات جهانی فعلی می باشد. این دوره ها که شامل 8 کلاس اموزشی می باشد و پس از آن خلبانان تازه وارد با استادان خلبان تاپ گان در جنگ های هوایی شبیه سازی شده رو به رو میشوند.
⚪️ با پایان آموزش های تاپ گان، این خلبانان آخرین دکترین نبرد هوایی را در بازگشت به اسکادران خدمتی خود به سایرین آموزش داده، یا خود نیز به جمع استاد خلبانان تاپ گان می پیوندند. تاپ گان همچنین شامل دوره های تمرینی نیروهای مهاجم بوده و در آن نیروهای دریایی یا سپاه تفنگداران به ایفای نقش دشمن فرضی می پردازند. در هر دوره، چهار نوبت کنترل رهگیری هوایی جهت تقویت نقش ارتباطات، هماهنگی و مهارت رهگیری صورت می پذیرد.
ادامه دارد...
#تاپ_گان
@TopGunPilot
.:: موتورهای جت ::.
🛩 موتورهای توربو رم جت (Turbo Ram Jet)
⚪️ این موتور، موتور بسیار جالبیست. به طوریکه از دو جزء ساخته میشود: ۱- موتور رم جت ۲- توربوفن در این نوع موتورها ابتدا برای شروع پرواز خلبان موتور توربوفن را روشن میکند تا انرژی لازم برای برخاست بوجود آید. سپس بعد از این که موتور وهواپیما به سرعت ۱ ماخ یا نزدیک به آن رسید خود به خود موتور توربوفن خاموش شده و دریچهٔ آن بسته میشود. در ادامه هوای موجود وارد همان موتور وارد شده ولی بجای ورود به داخل توربو فن، از کنار آن عبور و به داخل موتور رم جت میرود و همان حال است که با فشار موجود در هوا، موتور روشن شده و در عرض ۱۵ ثانیه هواپیما از یک ماخ به ۳/۵ الی ۷ ماخ میرسد.
▫️ گفتنی است که این موتور تا به حال در تعداد اندکی از هواپیماها استفاده شده است.
#موتورهای_جت
@TopGunPilot
🛩 موتورهای توربو رم جت (Turbo Ram Jet)
⚪️ این موتور، موتور بسیار جالبیست. به طوریکه از دو جزء ساخته میشود: ۱- موتور رم جت ۲- توربوفن در این نوع موتورها ابتدا برای شروع پرواز خلبان موتور توربوفن را روشن میکند تا انرژی لازم برای برخاست بوجود آید. سپس بعد از این که موتور وهواپیما به سرعت ۱ ماخ یا نزدیک به آن رسید خود به خود موتور توربوفن خاموش شده و دریچهٔ آن بسته میشود. در ادامه هوای موجود وارد همان موتور وارد شده ولی بجای ورود به داخل توربو فن، از کنار آن عبور و به داخل موتور رم جت میرود و همان حال است که با فشار موجود در هوا، موتور روشن شده و در عرض ۱۵ ثانیه هواپیما از یک ماخ به ۳/۵ الی ۷ ماخ میرسد.
▫️ گفتنی است که این موتور تا به حال در تعداد اندکی از هواپیماها استفاده شده است.
#موتورهای_جت
@TopGunPilot
🛩 تاپ گان (قسمت سوم)
⚪️ قبل از هر نوبت اعزام خلبانان جنگنده نیروی دریایی در کلاس های آکادمیک ، شبیه ساز پرواز و تمرینات پروازی آن ها در ماموریتهای دریایی شرکت می کنند. این دوره ها بر اساس آخرین تهدیدات جهانی به روز می گردند. در دوره های تاپ گان جهت تقویت نقش ناوگان دریایی گاها تا 50 فروند هواپیما در تمرینات گسترده هوایی با یکدیگر شرکت می کنند که محل استقرار آنها در پایگاه دریایی فالون می باشد. هدف این تمرینات در این مقیاس، تمرین سناریوهای جنگ های احتمالی آینده است.
⚪️ در تاپ گان دوره های آموزش زمینی، شش بار در طول سال اجرا می شود. پیش از بازنشستگی F-14، تاپ گان دارای برنامه های آمادگی جنگ هوایی بوده، اما در حال حاضر این برنامه ها برای جنگنده های هجومی F-18 در جریان است.
⚪️ مرکز تسلیحات هوایی و هجومی نیروی دریاییNSAWC (مخفف: Naval and Air Warfare Center) در پایگاه دریایی "فالون" است. این مرکز خود دارای زیر شاخه های متعددی بوده و تاپ گان نیز از مهمترین آن ها در زیر شاخه N7 می باشد. سایر آموزشکده های مستقلNSAWC شامل "تاپ دام" ویژه آموزش پیش اخطار زودهنگام هوابرد و زیر شاخه N5 که شامل نیروهای ویژه موسوم به "SAEL" و همچنین دانشکده هایی جهت آموزش تسلیحات مراقبت دریایی و الکترونیک افندی هوابرد می شود.
⚪️ در دیگر پایگاه های دریایی همانند "اوشنا" و "لمور" دانشکده های تسلیحات هجومی و یا پشتیبانی دایر است، ولی در نهایت استاندارد ها و معیارهای ارزش گذاری هر یک از این دوره ها توسطNSAWC تعیین می شود. آنچه تاپ گان را از سایر دوره های مشابه در نیروی دریایی و هوایی ایالات متحده و در مقیاس بزرگتر سایر کشورها متمایز می کند، ویژگی نبردهای نامتقارن در شرایط متفاوت است.
⚪️ این تمرینات به عنوان مثال ابتدا با ماموریت های آموزشی نسبتا آسان برای خلبانان جوان شروع می شود؛ در این مرحله هواپیمای استاد خلبان در نقش دشمن پشت به هواپیمای خودی با خلبان تازه کار قرار می گیرد، در این حالت هدف قرار دادن فرضی آن با موشک های حرارتی یا توپ کار چندان مشکلی نخواهد بود. نباید فراموش کرد که این خلبانان در برابر ورزیده ترین، با تجربه ترین و جنگ آزموده ترین های این دوره قرار می گیرند.
ادامه دارد...
#تاپ_گان
@TopGunPilot
⚪️ قبل از هر نوبت اعزام خلبانان جنگنده نیروی دریایی در کلاس های آکادمیک ، شبیه ساز پرواز و تمرینات پروازی آن ها در ماموریتهای دریایی شرکت می کنند. این دوره ها بر اساس آخرین تهدیدات جهانی به روز می گردند. در دوره های تاپ گان جهت تقویت نقش ناوگان دریایی گاها تا 50 فروند هواپیما در تمرینات گسترده هوایی با یکدیگر شرکت می کنند که محل استقرار آنها در پایگاه دریایی فالون می باشد. هدف این تمرینات در این مقیاس، تمرین سناریوهای جنگ های احتمالی آینده است.
⚪️ در تاپ گان دوره های آموزش زمینی، شش بار در طول سال اجرا می شود. پیش از بازنشستگی F-14، تاپ گان دارای برنامه های آمادگی جنگ هوایی بوده، اما در حال حاضر این برنامه ها برای جنگنده های هجومی F-18 در جریان است.
⚪️ مرکز تسلیحات هوایی و هجومی نیروی دریاییNSAWC (مخفف: Naval and Air Warfare Center) در پایگاه دریایی "فالون" است. این مرکز خود دارای زیر شاخه های متعددی بوده و تاپ گان نیز از مهمترین آن ها در زیر شاخه N7 می باشد. سایر آموزشکده های مستقلNSAWC شامل "تاپ دام" ویژه آموزش پیش اخطار زودهنگام هوابرد و زیر شاخه N5 که شامل نیروهای ویژه موسوم به "SAEL" و همچنین دانشکده هایی جهت آموزش تسلیحات مراقبت دریایی و الکترونیک افندی هوابرد می شود.
⚪️ در دیگر پایگاه های دریایی همانند "اوشنا" و "لمور" دانشکده های تسلیحات هجومی و یا پشتیبانی دایر است، ولی در نهایت استاندارد ها و معیارهای ارزش گذاری هر یک از این دوره ها توسطNSAWC تعیین می شود. آنچه تاپ گان را از سایر دوره های مشابه در نیروی دریایی و هوایی ایالات متحده و در مقیاس بزرگتر سایر کشورها متمایز می کند، ویژگی نبردهای نامتقارن در شرایط متفاوت است.
⚪️ این تمرینات به عنوان مثال ابتدا با ماموریت های آموزشی نسبتا آسان برای خلبانان جوان شروع می شود؛ در این مرحله هواپیمای استاد خلبان در نقش دشمن پشت به هواپیمای خودی با خلبان تازه کار قرار می گیرد، در این حالت هدف قرار دادن فرضی آن با موشک های حرارتی یا توپ کار چندان مشکلی نخواهد بود. نباید فراموش کرد که این خلبانان در برابر ورزیده ترین، با تجربه ترین و جنگ آزموده ترین های این دوره قرار می گیرند.
ادامه دارد...
#تاپ_گان
@TopGunPilot
بزرگواران گرامی صبح بهاری شما بخیر، دیروز به دلیل مشغله کاری، پستی در کانال خلبان درج نگردید و از این بابت عذرخواهی ما را پذیرا باشید.
اما امروز به این شکل نخواهد بود !
با ما همراه باشید 🌷
اما امروز به این شکل نخواهد بود !
با ما همراه باشید 🌷
.:: موتورهای جت ::.
🛩 موتورهای توربو رم جت (Turbo Ram Jet)
⚪️ این موتور، موتور بسیار جالبیست. به طوریکه از دو جزء ساخته میشود: ۱- موتور رم جت ۲- توربوفن در این نوع موتورها ابتدا برای شروع پرواز خلبان موتور توربوفن را روشن میکند تا انرژی لازم برای برخاست بوجود آید. سپس بعد از این که موتور وهواپیما به سرعت ۱ ماخ یا نزدیک به آن رسید خود به خود موتور توربوفن خاموش شده و دریچهٔ آن بسته میشود. در ادامه هوای موجود وارد همان موتور وارد شده ولی بجای ورود به داخل توربو فن، از کنار آن عبور و به داخل موتور رم جت میرود و همان حال است که با فشار موجود در هوا، موتور روشن شده و در عرض ۱۵ ثانیه هواپیما از یک ماخ به ۳/۵ الی ۷ ماخ میرسد.
▫️ گفتنی است که این موتور تا به حال در تعداد اندکی از هواپیماها استفاده شده است.
#موتورهای_جت
@TopGunPilot
🛩 موتورهای توربو رم جت (Turbo Ram Jet)
⚪️ این موتور، موتور بسیار جالبیست. به طوریکه از دو جزء ساخته میشود: ۱- موتور رم جت ۲- توربوفن در این نوع موتورها ابتدا برای شروع پرواز خلبان موتور توربوفن را روشن میکند تا انرژی لازم برای برخاست بوجود آید. سپس بعد از این که موتور وهواپیما به سرعت ۱ ماخ یا نزدیک به آن رسید خود به خود موتور توربوفن خاموش شده و دریچهٔ آن بسته میشود. در ادامه هوای موجود وارد همان موتور وارد شده ولی بجای ورود به داخل توربو فن، از کنار آن عبور و به داخل موتور رم جت میرود و همان حال است که با فشار موجود در هوا، موتور روشن شده و در عرض ۱۵ ثانیه هواپیما از یک ماخ به ۳/۵ الی ۷ ماخ میرسد.
▫️ گفتنی است که این موتور تا به حال در تعداد اندکی از هواپیماها استفاده شده است.
#موتورهای_جت
@TopGunPilot
🛩 تاپ گان (قسمت چهارم)
⚪️ در تمرینات پروازی تاپ گان، استاد خلبان با مانورهای سریع، هواپیمای خود را از آتش فرضی خلبان کار آموز دور می کند و لحظه ای بعد، صدای آلارم هشدار دهنده در کابین خلبان جوان باعث می شود او به سمت پشت جنگنده خود نگاه کرده و با تعجب میبیند، استاد خلبان او را هدف قرار داده است. خلبان جوان در آن لحظه متوجه می شود اگر در صحنه نبرد واقعی هم این گونه عمل می نمود، هم اکنون مرده بود !
▫️ برخی دیگر از حالت های آموزشی این تمرینات به این شرح است:
1-درگیری رو در رو: در این حالت هیچ یک از طرفین برتری خاصی به دیگر ندارند؛ بهترین خلبانان خود را در این مرحله نشان می دهند.
2-پرواز گروهی در موقعیت غافلگیرانه و برتر: در این حالت خلبانان جوان ضمن تمرین همکاری در پوشش همدیگر، بر حسب موقعیت انتخاب می کنند که کدام به سمت هدف مناسب تر بروند تا امکان خارج شدن از دید جنگنده مقابل و خطر هدف قرار گرفته شدن خود را به حداقل برسد.
3-پرواز منفرد در موقعیت برتری دشمن: در این حالت از همان ابتدا خلبان جوان در دید آتشبار و موشک دشمن قرار می گیرد و سعی می کند با مانورهای ویژه خود را نجات بدهد و در موقعیت برتر رزمی قرار گیرد.
4-پرواز گروهی در موقعیت برتری دشمن: این حالت نیز همانند مورد بالا می باشد، با این تفاوت که اصل بر این است که با استفاده از همکاری گروهی، برتری رزمی ایجاد شود.
⚪️ همان گونه که از ماهیت این تمرینات مشخص می باشد، آموزش درگیری در فواصل نزدیک، هدف اصلی است. موشک های راداری کمتر در حالت به کار می آید. پیشینه این تصمیم گیری به زمانی بر میگردد که نیروهای ایالات متحده در جنگ ویتنام با وجود موشک های حرارتی و راداری به سبب این تفکر که دیگر نیازی به توپ دماغه در هواپیماها نیست، تلفات سنگینی دادند.
⚪️ نخستین گروه فانتوم های اعزامی فاقد توپ بودند، به همین جهت بسیاری از آنها با آتش توپ هواپیماهای به مراتب ضعیف تر MIG-17 سرنگون شدند. دلیل این موضوع، اینگونه بود که موشک ها در فواصل مشخص قابل شلیک هستند و در فاصله کمتر، امکان قفل و شلیک عملا وجود ندارد، پس اگر درگیری هوایی به داگ فایت بین دو جنگنده کشیده می شد، تنها توپ هواپیما کاربرد لازم را داشت. به همین جهت آمریکایی ها سریعا غلاف توپ اکسترنالی را در مخزن سوخت میانی جای دادند و بعدها نمونه های جدیدتر فانتوم ها مجهز به توپ داخلی یکپارچه در زیر دماغه شدند.
ادامه دارد...
#تاپ_گان
@TopGunPilot
⚪️ در تمرینات پروازی تاپ گان، استاد خلبان با مانورهای سریع، هواپیمای خود را از آتش فرضی خلبان کار آموز دور می کند و لحظه ای بعد، صدای آلارم هشدار دهنده در کابین خلبان جوان باعث می شود او به سمت پشت جنگنده خود نگاه کرده و با تعجب میبیند، استاد خلبان او را هدف قرار داده است. خلبان جوان در آن لحظه متوجه می شود اگر در صحنه نبرد واقعی هم این گونه عمل می نمود، هم اکنون مرده بود !
▫️ برخی دیگر از حالت های آموزشی این تمرینات به این شرح است:
1-درگیری رو در رو: در این حالت هیچ یک از طرفین برتری خاصی به دیگر ندارند؛ بهترین خلبانان خود را در این مرحله نشان می دهند.
2-پرواز گروهی در موقعیت غافلگیرانه و برتر: در این حالت خلبانان جوان ضمن تمرین همکاری در پوشش همدیگر، بر حسب موقعیت انتخاب می کنند که کدام به سمت هدف مناسب تر بروند تا امکان خارج شدن از دید جنگنده مقابل و خطر هدف قرار گرفته شدن خود را به حداقل برسد.
3-پرواز منفرد در موقعیت برتری دشمن: در این حالت از همان ابتدا خلبان جوان در دید آتشبار و موشک دشمن قرار می گیرد و سعی می کند با مانورهای ویژه خود را نجات بدهد و در موقعیت برتر رزمی قرار گیرد.
4-پرواز گروهی در موقعیت برتری دشمن: این حالت نیز همانند مورد بالا می باشد، با این تفاوت که اصل بر این است که با استفاده از همکاری گروهی، برتری رزمی ایجاد شود.
⚪️ همان گونه که از ماهیت این تمرینات مشخص می باشد، آموزش درگیری در فواصل نزدیک، هدف اصلی است. موشک های راداری کمتر در حالت به کار می آید. پیشینه این تصمیم گیری به زمانی بر میگردد که نیروهای ایالات متحده در جنگ ویتنام با وجود موشک های حرارتی و راداری به سبب این تفکر که دیگر نیازی به توپ دماغه در هواپیماها نیست، تلفات سنگینی دادند.
⚪️ نخستین گروه فانتوم های اعزامی فاقد توپ بودند، به همین جهت بسیاری از آنها با آتش توپ هواپیماهای به مراتب ضعیف تر MIG-17 سرنگون شدند. دلیل این موضوع، اینگونه بود که موشک ها در فواصل مشخص قابل شلیک هستند و در فاصله کمتر، امکان قفل و شلیک عملا وجود ندارد، پس اگر درگیری هوایی به داگ فایت بین دو جنگنده کشیده می شد، تنها توپ هواپیما کاربرد لازم را داشت. به همین جهت آمریکایی ها سریعا غلاف توپ اکسترنالی را در مخزن سوخت میانی جای دادند و بعدها نمونه های جدیدتر فانتوم ها مجهز به توپ داخلی یکپارچه در زیر دماغه شدند.
ادامه دارد...
#تاپ_گان
@TopGunPilot
🍀بزرگواران گرامی صبح بهاری شما بخیر،
🖋 همانگونه که از ابتدای فعالیت کانال خلبان مشاهده فرموده اید، همیشه تلاش شده مطالب جامع و کاملی را در دسترس شما بزرگواران قرار دهیم. سعی بنده اینگونه بوده که فقط با یک عکس و چند کلمه، با هدف پر کردن کانال پیش نروم و مطالب بار علمی کاملی داشته باشند، پس در نتیجه زمان بیشتری برده که مسلما شما عزیزان از آن اطلاع دارید.
در هر صورت بابت روند پست گذاری و کم کاری ها عذرخواهی ما را بپذیرید.
با ما همراه باشید 🌷
🖋 همانگونه که از ابتدای فعالیت کانال خلبان مشاهده فرموده اید، همیشه تلاش شده مطالب جامع و کاملی را در دسترس شما بزرگواران قرار دهیم. سعی بنده اینگونه بوده که فقط با یک عکس و چند کلمه، با هدف پر کردن کانال پیش نروم و مطالب بار علمی کاملی داشته باشند، پس در نتیجه زمان بیشتری برده که مسلما شما عزیزان از آن اطلاع دارید.
در هر صورت بابت روند پست گذاری و کم کاری ها عذرخواهی ما را بپذیرید.
با ما همراه باشید 🌷
.:: تسلیحات هوایی ::.
🛩 موشک هوا به هوای راداری آمرام
⚪️ موشک هوابههوای میانبرد پیشرفته آمرام (AIM-120) موشکی با قابلیت شلیک در تمامی شرایط آبو هوایی به اهداف فراتر از میدان دید است. این موشک مافوق صوت هواپایه و رهگیر هوایی از رادار فعال برای پیگیری هدف و فرکانسهای رادیویی فعال برای تشخیص هدف استفاده میکند و بعد از شلیک به روشهای ناوبری مستقل خود برای درگیری با هدف متکی است. وجود رادار، سیستم میکروکامپیوتری و واحد اطلاعات گرانشی باعث میشود تا وابستگی این موشک به سیستم کنترل آتش هواپیمای شلیککننده آن به حداقل برسد.
⚪️ آمرام از یک موتور راکتی سوخت جامد استفاده میکند که آن را به سرعت چهار ماخ رسانده و بردی فراتر از ۴۸ کیلومتر را به آن میبخشد. سیستم خودکار پیچیده، سرعت بسیار بالا و مانورپذیری فوقالعاده باعث میشود تا شانس فرار از چنگ آمرام به حداقل برسد. اگر موشک به هدف برخورد مستقیم نکند، فیوز مجاورتی حدود بیست کیلو مواد منفجره آن را فعال کرده تا هدف را نابود کند. در مسافتهای کوتاه این موشک کاملاً به رادار خود متکی است و هواپیمای شلیککننده نیازی به هدایت آن ندارد اما در مسافتهای طولانیتر این موشک از هدایت اینرسیایی بهره برده و اطلاعات مربوط به تغییرات هدف را از هواپیمای شلیککننده خود دریافت میکند.
⚪️ آمرام به سفارش نیروی هوایی و دریایی آمریکا طراحی شده و جایگزینی برای موشکهای ایم-۷ اسپارو است. آمرام در مقایسه با اسپارو سریعتر، کوچکتر و سبکتر است و قابلیت بهتری برای درگیری با اهداف کمارتفاع را دارد. هزینه تولید هر فروند از موشک آمرام حدود ۳۸۶ هزار دلار اعلام شده که از این رقم حدود ۶۹ درصد هزینه سیستم هدایتی، ۹ درصد سیستم کنترل، ۹ درصد فیوز، ۶ درصد پیشرانه، ۶ درصد بدنه، و فقط ۲ درصد مربوط به کلاهک جنگی آن است.
⚪️ برنامه ساخت این موشک در پی توافق ایالات متحده و چند عضو دیگر ناتو برای طراحی یک موشک هوابههوای جدید آغاز شد. اولین مطالعات این برنامه در سال ۱۹۷۵ انجام گرفت که در آن توصیه شده بود درگیریهای هوایی آینده بایستی برای مسافتهای ۵ تا ۶۵ کیلومتری برنامهریزی شوند. ویژگیهای این موشک بر اساس نیازهای جنگی سال ۱۹۸۵ به بعد مشخص شده بود. مرحله طراحی مفهومی این برنامه در سال ۱۹۷۹ تکمیل شد و دو شرکت ریتیون و هیوز برای ساخت این موشک انتخاب شدند. هواپیماهای اف-۱۵، اف-۱۶ و اف-۲۲ در نیروی هوایی آمریکا، اف-۱۴ دی، اف-۱۸ هورنت در نیروی دریایی آمریکا، اف-۴های نیروی هوایی آلمان، تورنادوها و سی هریرهای بریتانیایی هم به عنوان هواپیمای پایه برای طراحی این موشک انتخاب شدند.
⚪️ در دسامبر ۱۹۸۱ هر دو این شرکتها شلیک آزمایشی موشکهای خود را انجام دادند که نیازهای نیروی هوایی و نیروی دریایی را برآورده میکرد. نیروی هوایی در نهایت شرکت هیوز را برای ادامه توسعه موشک انتخاب کرد و در سال ۱۹۸۷ با هر دو شرکت هیوز و ریتیون که اکنون با یکدیگر ادغام شدهاند، برای تولید این موشک قراردادی امضا شد. پس از شلیک بیش از ۲۰۰ موشک از سال ۱۹۹۱ کاربرد رسمی این موشک در نیروی هوایی و دریایی آمریکا آغاز شد.
#تسلیحات_هوایی
@TopGunPilot
🛩 موشک هوا به هوای راداری آمرام
⚪️ موشک هوابههوای میانبرد پیشرفته آمرام (AIM-120) موشکی با قابلیت شلیک در تمامی شرایط آبو هوایی به اهداف فراتر از میدان دید است. این موشک مافوق صوت هواپایه و رهگیر هوایی از رادار فعال برای پیگیری هدف و فرکانسهای رادیویی فعال برای تشخیص هدف استفاده میکند و بعد از شلیک به روشهای ناوبری مستقل خود برای درگیری با هدف متکی است. وجود رادار، سیستم میکروکامپیوتری و واحد اطلاعات گرانشی باعث میشود تا وابستگی این موشک به سیستم کنترل آتش هواپیمای شلیککننده آن به حداقل برسد.
⚪️ آمرام از یک موتور راکتی سوخت جامد استفاده میکند که آن را به سرعت چهار ماخ رسانده و بردی فراتر از ۴۸ کیلومتر را به آن میبخشد. سیستم خودکار پیچیده، سرعت بسیار بالا و مانورپذیری فوقالعاده باعث میشود تا شانس فرار از چنگ آمرام به حداقل برسد. اگر موشک به هدف برخورد مستقیم نکند، فیوز مجاورتی حدود بیست کیلو مواد منفجره آن را فعال کرده تا هدف را نابود کند. در مسافتهای کوتاه این موشک کاملاً به رادار خود متکی است و هواپیمای شلیککننده نیازی به هدایت آن ندارد اما در مسافتهای طولانیتر این موشک از هدایت اینرسیایی بهره برده و اطلاعات مربوط به تغییرات هدف را از هواپیمای شلیککننده خود دریافت میکند.
⚪️ آمرام به سفارش نیروی هوایی و دریایی آمریکا طراحی شده و جایگزینی برای موشکهای ایم-۷ اسپارو است. آمرام در مقایسه با اسپارو سریعتر، کوچکتر و سبکتر است و قابلیت بهتری برای درگیری با اهداف کمارتفاع را دارد. هزینه تولید هر فروند از موشک آمرام حدود ۳۸۶ هزار دلار اعلام شده که از این رقم حدود ۶۹ درصد هزینه سیستم هدایتی، ۹ درصد سیستم کنترل، ۹ درصد فیوز، ۶ درصد پیشرانه، ۶ درصد بدنه، و فقط ۲ درصد مربوط به کلاهک جنگی آن است.
⚪️ برنامه ساخت این موشک در پی توافق ایالات متحده و چند عضو دیگر ناتو برای طراحی یک موشک هوابههوای جدید آغاز شد. اولین مطالعات این برنامه در سال ۱۹۷۵ انجام گرفت که در آن توصیه شده بود درگیریهای هوایی آینده بایستی برای مسافتهای ۵ تا ۶۵ کیلومتری برنامهریزی شوند. ویژگیهای این موشک بر اساس نیازهای جنگی سال ۱۹۸۵ به بعد مشخص شده بود. مرحله طراحی مفهومی این برنامه در سال ۱۹۷۹ تکمیل شد و دو شرکت ریتیون و هیوز برای ساخت این موشک انتخاب شدند. هواپیماهای اف-۱۵، اف-۱۶ و اف-۲۲ در نیروی هوایی آمریکا، اف-۱۴ دی، اف-۱۸ هورنت در نیروی دریایی آمریکا، اف-۴های نیروی هوایی آلمان، تورنادوها و سی هریرهای بریتانیایی هم به عنوان هواپیمای پایه برای طراحی این موشک انتخاب شدند.
⚪️ در دسامبر ۱۹۸۱ هر دو این شرکتها شلیک آزمایشی موشکهای خود را انجام دادند که نیازهای نیروی هوایی و نیروی دریایی را برآورده میکرد. نیروی هوایی در نهایت شرکت هیوز را برای ادامه توسعه موشک انتخاب کرد و در سال ۱۹۸۷ با هر دو شرکت هیوز و ریتیون که اکنون با یکدیگر ادغام شدهاند، برای تولید این موشک قراردادی امضا شد. پس از شلیک بیش از ۲۰۰ موشک از سال ۱۹۹۱ کاربرد رسمی این موشک در نیروی هوایی و دریایی آمریکا آغاز شد.
#تسلیحات_هوایی
@TopGunPilot