📎 دوستان گرامی لازم دونستم مطلب کوچکی را درباره مقاله بالا ذکر کنم؛ هر بمب افکن B17 برای دفاع از خودش ۱۲ مسلسل ضدهوایی با کالیبرهای مختلف داشته است. یکی از تکنیک های بمب افکن های متفقین برای در امان ماندن از هواپیماهای شکاری آلمان، پرواز دسته جمعی بود، این حرکت علاوه بر اینکه نرخ تعداد بمب باران را روی هدف بالاتر می برد، پوشش کامل تری به وسیله تعداد بالای مسلسل های خود بر علیه جنگنده های طرف مقابل داشت، به این ترتیب بمب افکن ها دژ بسیار قوی را در آسمان تشکیل می دانند که وارد شدن و آسیب رساندن به این دژ، بسیار سخت و خطرناکی بود.
در بسیاری از موارد حتی نزدیک شدن به شعاع آتش و سالم ماندن جنگنده کار شدنی نبود اما خلبان باتجربه ای مانند هاینریش اهرلر علاوه بر شکستن این دژ توانست خود را به یکی از بمب افکن ها بزند.
در بسیاری از موارد حتی نزدیک شدن به شعاع آتش و سالم ماندن جنگنده کار شدنی نبود اما خلبان باتجربه ای مانند هاینریش اهرلر علاوه بر شکستن این دژ توانست خود را به یکی از بمب افکن ها بزند.
.:: تسلیحات هوایی ::.
🛩 آشنایی با موشک هوا به هوا سایدوایندر
⚪️ سایدوایندر (AIM 9) نوعی موشک حرارتیاب کوتاهبرد هوابههوای آمریکایی است که معمولاً توسط هواپیماهای جنگنده، و تعدادی از هلیکوپترهای هجومی، استفاده میشود. این موشک در دهه ۱۹۵۰ وارد ارتش آمریکا شد و مدلهای جدید آن همچنان در این ارتش و چندین ارتش دیگر دنیا فعال هستند. نام این موشک برگرفته از مار سایدوایندر است که طعمه خود را به وسیله گرمای بدن خود طعمه شکار میکند و به خاطر شکل پرواز گونههای اولیه این موشک که مانند حرکت مار پرواز میکردند.
⚪️ سایدوایندر یکی از محبوبترین و پرتیراژترین موشکهای غربی است که بیش از ۱۱۰ هزار عدد از آن برای آمریکا و ۲۷ کشور دیگر تولید شده و حدود یک درصد آنها در جنگ استفاده شدهاند. این موشک یکی از قدیمیترین، ارزانترین و موفقترین موشکهای هوابههوا است که تا به امروز حدود ۲۷۰ هواپیما را سرنگون کردهاست. سایدوایندر بهگونهای طراحی شده که قابلیت بالایی برای بهینهسازی دارد و انواع و مدلهای مختلفی از آن با قابلیتهای متفاوت تولید شدهاند.
⚪️ در جنگ ایران و عراق نیز این موشک از موشکهای اصلی هوابههوای مورد استفاده جنگندههای اف-۴، اف-۵ و اف-۱۴ ایرانی بود. ایران حدودا ۴۰۰ عدد از مدل E این موشک در سالهای ۶۹–۱۹۶۸، ۱۷۰۰ عدد از مدل J/p در سالهای ۷۷–۱۹۷۱، ۲۸۸ عدد از مدل J/p در سالهای ۷۹–۱۹۷۶، را از آمریکا خریداری کرد و در جریان ماجرای مک فارلین در سالهای ۸۶–۱۹۸۵ نیز ۳۰۰ عدد از مدل L را از اسرائیل خریداری کرد.
#تسلیحات_هوایی
@TopGunPilot
🛩 آشنایی با موشک هوا به هوا سایدوایندر
⚪️ سایدوایندر (AIM 9) نوعی موشک حرارتیاب کوتاهبرد هوابههوای آمریکایی است که معمولاً توسط هواپیماهای جنگنده، و تعدادی از هلیکوپترهای هجومی، استفاده میشود. این موشک در دهه ۱۹۵۰ وارد ارتش آمریکا شد و مدلهای جدید آن همچنان در این ارتش و چندین ارتش دیگر دنیا فعال هستند. نام این موشک برگرفته از مار سایدوایندر است که طعمه خود را به وسیله گرمای بدن خود طعمه شکار میکند و به خاطر شکل پرواز گونههای اولیه این موشک که مانند حرکت مار پرواز میکردند.
⚪️ سایدوایندر یکی از محبوبترین و پرتیراژترین موشکهای غربی است که بیش از ۱۱۰ هزار عدد از آن برای آمریکا و ۲۷ کشور دیگر تولید شده و حدود یک درصد آنها در جنگ استفاده شدهاند. این موشک یکی از قدیمیترین، ارزانترین و موفقترین موشکهای هوابههوا است که تا به امروز حدود ۲۷۰ هواپیما را سرنگون کردهاست. سایدوایندر بهگونهای طراحی شده که قابلیت بالایی برای بهینهسازی دارد و انواع و مدلهای مختلفی از آن با قابلیتهای متفاوت تولید شدهاند.
⚪️ در جنگ ایران و عراق نیز این موشک از موشکهای اصلی هوابههوای مورد استفاده جنگندههای اف-۴، اف-۵ و اف-۱۴ ایرانی بود. ایران حدودا ۴۰۰ عدد از مدل E این موشک در سالهای ۶۹–۱۹۶۸، ۱۷۰۰ عدد از مدل J/p در سالهای ۷۷–۱۹۷۱، ۲۸۸ عدد از مدل J/p در سالهای ۷۹–۱۹۷۶، را از آمریکا خریداری کرد و در جریان ماجرای مک فارلین در سالهای ۸۶–۱۹۸۵ نیز ۳۰۰ عدد از مدل L را از اسرائیل خریداری کرد.
#تسلیحات_هوایی
@TopGunPilot
.:: خاطرات جنگ های هوایی ایران ::.
🛩 داگ فایت نفس گیر (قسمت سوم)
بايد در كمترين فاصله آنها را ميزدم؛ هدفها را در صفحه رادار زير نظر داشتم و سروان کازروني هم مرتب اطلاعات مربوط به هدفها را برايم ميگفت. اگر مجهز به موشک فنيکس و يا اسپارو بوديم، از روبهرو آنها را هدف قرار ميدادم، ولي چون فقط موشک حرارتي داشتيم، بايد مطابق تاکتيکهاي خاص پروازي طوري بهسمت آنها حرکت ميكرديم که با چند درجه اختلاف در سمت راست يا چپ ما قرار گيرند تا بتوانيم با گردشي بهموقع، درست پشت سر آنها قرار بگيريم.
تصميم داشتم تا در فرصتي مناسب، موشک حرارتي را بهسمت اگزوز موتور يکي از آنها شليک كنم، ولي يک مسأله فکر مرا مشغول کرده بود و آن نگراني از اين موضوع بود که چون آنها در جهت شمال شرق پرواز ميکردند، ممكن بود حتي پس از سرنگوني يکيشان، بقيه خود را به شهر برسانند. بنابراين تصميم گرفتم که از جلو وارد دسته پروازي آنها شوم و آرايش پروازيشان را بههم بريزم. روي همين اساس سرعتم را بيشتر كردم تا در فاصله بيشتري از شهر با آنها درگير شوم.فاصله كمتر و كمتر ميشد و من بهجاي نگاه کردن به صفحه رادار، دقيقاً جلوي هواپيما را نگاه ميکردم. سروان کازروني هم مرتب فاصله آنها را اعلام ميكرد.
سمت ما ٢٤٠ درجه يعني جنوب غرب بود و چون بعدازظهر بود، نور آفتاب دقيقاً در چشم من بود و همين، ديدن با چشم غيرمسلح از دور را دشوار ميکرد. مطمئناً يکي از دلايل انتخاب اين زمان براي حمله ازسوي دشمن همين موضوع بود؛ چون خلبانان ما نيز هنگام بمبباران اهداف خود در خاک دشمن، اين موضوع را در نظر ميگرفتند و ترجيح ميدادند در ساعتهاي اوليه صبح بهسمت عراق حمله كنند تا خلبانان شکاري عراقي و توپچيهاي پدافند به خاطر تابش شديد آفتاب نتوانند آنها را پيش از رسيدن به هدف، بهراحتي ببينند.ارتفاع هواپيما را به هزار پا رساندم؛ درحاليکه هواپيماهاي دشمن حدوداً در ارتفاع دويست پايي پرواز ميکردند.
سروان کازروني فاصله هواپيماهاي دشمن را پنج مايل اعلام کرد و از آنجا که با کمک رادار دقيقاً روبهروي آنها پرواز ميکرديم، بايد آنها را در جلوي خود ميديدم. چند ثانيه بعد چهار نقطه تيره درست روبهروي خود، ولي در ارتفاع پايينتر ديدم. سرعت آنها كمتر از ما بود. کاملاً آنها را زير نظر گرفتم. کازروني هم رادار را رها کرد و با چشماني باز به کمک شتافت.
هواپيماهاي دشمن از نوع ميراژ اف1 بودند. هزار پا بالاتر از آنها پرواز ميکردم و هنوز مرا نديده بودند؛ چون هيچ واكنشي از خود نشان نميدادند. فرصت مناسب فرا رسيد. ارتفاع را کم کردم، دستههاي گاز هواپيما را به جلو فشار دادم و همزمان با اضافه شدن سرعت، بهسمت آنها شيرجه رفتم.
ادامه دارد...
#خاطرات_جنگ_های_هوایی_ایران
#داگ_فایت_نفس_گیر
@TopGunPilot
🛩 داگ فایت نفس گیر (قسمت سوم)
بايد در كمترين فاصله آنها را ميزدم؛ هدفها را در صفحه رادار زير نظر داشتم و سروان کازروني هم مرتب اطلاعات مربوط به هدفها را برايم ميگفت. اگر مجهز به موشک فنيکس و يا اسپارو بوديم، از روبهرو آنها را هدف قرار ميدادم، ولي چون فقط موشک حرارتي داشتيم، بايد مطابق تاکتيکهاي خاص پروازي طوري بهسمت آنها حرکت ميكرديم که با چند درجه اختلاف در سمت راست يا چپ ما قرار گيرند تا بتوانيم با گردشي بهموقع، درست پشت سر آنها قرار بگيريم.
تصميم داشتم تا در فرصتي مناسب، موشک حرارتي را بهسمت اگزوز موتور يکي از آنها شليک كنم، ولي يک مسأله فکر مرا مشغول کرده بود و آن نگراني از اين موضوع بود که چون آنها در جهت شمال شرق پرواز ميکردند، ممكن بود حتي پس از سرنگوني يکيشان، بقيه خود را به شهر برسانند. بنابراين تصميم گرفتم که از جلو وارد دسته پروازي آنها شوم و آرايش پروازيشان را بههم بريزم. روي همين اساس سرعتم را بيشتر كردم تا در فاصله بيشتري از شهر با آنها درگير شوم.فاصله كمتر و كمتر ميشد و من بهجاي نگاه کردن به صفحه رادار، دقيقاً جلوي هواپيما را نگاه ميکردم. سروان کازروني هم مرتب فاصله آنها را اعلام ميكرد.
سمت ما ٢٤٠ درجه يعني جنوب غرب بود و چون بعدازظهر بود، نور آفتاب دقيقاً در چشم من بود و همين، ديدن با چشم غيرمسلح از دور را دشوار ميکرد. مطمئناً يکي از دلايل انتخاب اين زمان براي حمله ازسوي دشمن همين موضوع بود؛ چون خلبانان ما نيز هنگام بمبباران اهداف خود در خاک دشمن، اين موضوع را در نظر ميگرفتند و ترجيح ميدادند در ساعتهاي اوليه صبح بهسمت عراق حمله كنند تا خلبانان شکاري عراقي و توپچيهاي پدافند به خاطر تابش شديد آفتاب نتوانند آنها را پيش از رسيدن به هدف، بهراحتي ببينند.ارتفاع هواپيما را به هزار پا رساندم؛ درحاليکه هواپيماهاي دشمن حدوداً در ارتفاع دويست پايي پرواز ميکردند.
سروان کازروني فاصله هواپيماهاي دشمن را پنج مايل اعلام کرد و از آنجا که با کمک رادار دقيقاً روبهروي آنها پرواز ميکرديم، بايد آنها را در جلوي خود ميديدم. چند ثانيه بعد چهار نقطه تيره درست روبهروي خود، ولي در ارتفاع پايينتر ديدم. سرعت آنها كمتر از ما بود. کاملاً آنها را زير نظر گرفتم. کازروني هم رادار را رها کرد و با چشماني باز به کمک شتافت.
هواپيماهاي دشمن از نوع ميراژ اف1 بودند. هزار پا بالاتر از آنها پرواز ميکردم و هنوز مرا نديده بودند؛ چون هيچ واكنشي از خود نشان نميدادند. فرصت مناسب فرا رسيد. ارتفاع را کم کردم، دستههاي گاز هواپيما را به جلو فشار دادم و همزمان با اضافه شدن سرعت، بهسمت آنها شيرجه رفتم.
ادامه دارد...
#خاطرات_جنگ_های_هوایی_ایران
#داگ_فایت_نفس_گیر
@TopGunPilot
.:: خلبانان برتر ::.
🛩 لیدیا لیتویاک
لیلیا لیتویاک در روز ۱۸ اوت ۱۹۲۱ در مسکو بهدنیا آمد. وقتی ۱۲ سال داشت، روز هجدهم اوت "روزهوانوردی شوروی" نامگذاری شد و لیلیا بعدها به شوخی به دوستانش میگفت که تولدش در روز هجدهم، علت نامگذاری این روز بوده است. پدر لیدیا در جریان تصفیههای فراگیر استالین در سال ۱۹۳۷ میلادی کنار گذاشته شد. لیدیا در سال ۱۹۴۱ میلادی، برای جنگ با آلمان اعلام آمادگی کرد و به یکی زنان قهرمان نیروهای مسلح شوروی تبدیل شد. اتحاد جماهیر شوروی تنها کشور در طول جنگ جهانی دوم بود که زنانش به طور منظم در میدان نبرد حضور پیدا میکردند.
او اولین خلبانان زن در جبهه شرق بود. او همزمان، در طول دوره فعالیتش به عنوان خلبان، یک دوجین از بهترین خلبانهای ارتش آلمان نازی در دوره جنگ جهانی دوم را ساقط کرد. لیدیا موفق شد در ۶۶ ماموریت نظامی ۱۲ پیروزی به دست آورد. او که با یک هواپیمای LA-5 پرواز میکرد در اولین پرواز عملیاتی خود در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۳ برفراز جبهه استالینگراد، هدف قرار گرفت و سرنگون شد اما در دومین پرواز خود موفق شد با همکاری فرمانده خود یک بمب افکن یونکرس ۸۸ آلمانی را سرنگون کند و به اولین پیروزی خود دست یابد. چند دقیقه بعد او موفق شد اولین پیروزی زنان در تاریخ جنگهای هوائی را به دست آورد و به تنهائی توانست یک هواپیمای شکاری مستر اشمیت آلمانی را سرنگون کند. این هواپیما توسط یکی از خلبانان آس لوفت وافه به نام اروین مایر هدایت میشد.
لیدیا روز اول اوت ۱۹۴۳ میلادی در ۲۱ سالگی آخرین نبرد هوایی خود را تجربه کرد. در سال ۱۹۷۹ میلادی، بقایای جسد لیلیا پیدا شد. ولی تا سال ۱۹۸۶ میلادی، نزدیک به هفت سال طول کشید تا دستگاه اداری رسماً نام او را از فهرست "مفقودالاثرها" خارج کند و اعلام کند که او "در حین درگیری کشته شده است. استالین بیم آن داشت که ناپدیدشدگان میدان جنگ به دشمن پناه برده باشند. به همین دلیل شوروی استالینی، آنهایی که در جریان نبرد ناپدید میشدند، پاداش و جایزهای دریافت نمیکردند در سال ۱۹۹۰ میلادی و زمانی که اتحاد جماهیر شوروی روزهای آخر خود را میگذراند، میخائیل گورباچف، آخرین جانشین استالین، در حین جشنهای چهل و پنجمین سالگرد پیروزی شوروی در جنگ جهانی دوم نشان قهرمان اتحاد شوروی را به لیدیا ولادیمیروونا لیتویاک داد.
#خلبانان_برتر
@TopGunPilot
🛩 لیدیا لیتویاک
لیلیا لیتویاک در روز ۱۸ اوت ۱۹۲۱ در مسکو بهدنیا آمد. وقتی ۱۲ سال داشت، روز هجدهم اوت "روزهوانوردی شوروی" نامگذاری شد و لیلیا بعدها به شوخی به دوستانش میگفت که تولدش در روز هجدهم، علت نامگذاری این روز بوده است. پدر لیدیا در جریان تصفیههای فراگیر استالین در سال ۱۹۳۷ میلادی کنار گذاشته شد. لیدیا در سال ۱۹۴۱ میلادی، برای جنگ با آلمان اعلام آمادگی کرد و به یکی زنان قهرمان نیروهای مسلح شوروی تبدیل شد. اتحاد جماهیر شوروی تنها کشور در طول جنگ جهانی دوم بود که زنانش به طور منظم در میدان نبرد حضور پیدا میکردند.
او اولین خلبانان زن در جبهه شرق بود. او همزمان، در طول دوره فعالیتش به عنوان خلبان، یک دوجین از بهترین خلبانهای ارتش آلمان نازی در دوره جنگ جهانی دوم را ساقط کرد. لیدیا موفق شد در ۶۶ ماموریت نظامی ۱۲ پیروزی به دست آورد. او که با یک هواپیمای LA-5 پرواز میکرد در اولین پرواز عملیاتی خود در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۳ برفراز جبهه استالینگراد، هدف قرار گرفت و سرنگون شد اما در دومین پرواز خود موفق شد با همکاری فرمانده خود یک بمب افکن یونکرس ۸۸ آلمانی را سرنگون کند و به اولین پیروزی خود دست یابد. چند دقیقه بعد او موفق شد اولین پیروزی زنان در تاریخ جنگهای هوائی را به دست آورد و به تنهائی توانست یک هواپیمای شکاری مستر اشمیت آلمانی را سرنگون کند. این هواپیما توسط یکی از خلبانان آس لوفت وافه به نام اروین مایر هدایت میشد.
لیدیا روز اول اوت ۱۹۴۳ میلادی در ۲۱ سالگی آخرین نبرد هوایی خود را تجربه کرد. در سال ۱۹۷۹ میلادی، بقایای جسد لیلیا پیدا شد. ولی تا سال ۱۹۸۶ میلادی، نزدیک به هفت سال طول کشید تا دستگاه اداری رسماً نام او را از فهرست "مفقودالاثرها" خارج کند و اعلام کند که او "در حین درگیری کشته شده است. استالین بیم آن داشت که ناپدیدشدگان میدان جنگ به دشمن پناه برده باشند. به همین دلیل شوروی استالینی، آنهایی که در جریان نبرد ناپدید میشدند، پاداش و جایزهای دریافت نمیکردند در سال ۱۹۹۰ میلادی و زمانی که اتحاد جماهیر شوروی روزهای آخر خود را میگذراند، میخائیل گورباچف، آخرین جانشین استالین، در حین جشنهای چهل و پنجمین سالگرد پیروزی شوروی در جنگ جهانی دوم نشان قهرمان اتحاد شوروی را به لیدیا ولادیمیروونا لیتویاک داد.
#خلبانان_برتر
@TopGunPilot
.:: معرفی نیروهای هوایی کشورها ::.
🛩 نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
⚪️ نیروی هوایی آمریکا به عنوان یک یگان مستقل از ارتش و بر اساس تصمیم شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. نیروی هوایی در کنار نیروهای دیگر زیر فرماندهی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا قرار گرفت. نیروی هوایی آمریکا با داشتن بیش از ۵۱۳۷ هواپیما و بالگرد بزرگترين نيروى هوايى در جهان است.
▫️ نیروی هوایی آمریکا دارای ساختار قدرتمند با ۱۰ مرکز فرماندهی به شرح ذیل است:
فرماندهی هوافضایی، فرماندهی پشتیبانی، فرماندهی سیستمهای نیروی هوایی، فرماندهی آموزش، فرماندهی ترابری، فرماندهی هوایی استراتژیک، فرماندهی هوایی آلاسکا، فرماندهی نیروی هوایی ذخیره، سرویس اطلاعات نیروی هوایی، فرماندهی آکادمی.
⚪️ فرمانده نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس جمهور آمریکا و با تأیید مجلس سنای این کشور انتخاب میشود.
#معرفی_نیروهای_هوایی_کشورها
@TopGunPilot
🛩 نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
⚪️ نیروی هوایی آمریکا به عنوان یک یگان مستقل از ارتش و بر اساس تصمیم شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. نیروی هوایی در کنار نیروهای دیگر زیر فرماندهی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا قرار گرفت. نیروی هوایی آمریکا با داشتن بیش از ۵۱۳۷ هواپیما و بالگرد بزرگترين نيروى هوايى در جهان است.
▫️ نیروی هوایی آمریکا دارای ساختار قدرتمند با ۱۰ مرکز فرماندهی به شرح ذیل است:
فرماندهی هوافضایی، فرماندهی پشتیبانی، فرماندهی سیستمهای نیروی هوایی، فرماندهی آموزش، فرماندهی ترابری، فرماندهی هوایی استراتژیک، فرماندهی هوایی آلاسکا، فرماندهی نیروی هوایی ذخیره، سرویس اطلاعات نیروی هوایی، فرماندهی آکادمی.
⚪️ فرمانده نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس جمهور آمریکا و با تأیید مجلس سنای این کشور انتخاب میشود.
#معرفی_نیروهای_هوایی_کشورها
@TopGunPilot
🛩 خلبان خودکار
⚪️ خلبان خودکار سامانه ای است که برای هدایت یک وسیلهٔ نقلیه بدون کمک انسان استفاده میشود. این وسیله تا کنون در هواپیما، قایق، فضاپیما ،موشک و... استفاده شده است.
⚪️ نخستین خلبان خودکار با هدف اینکه در دوران اولیه حمل و نقل هوایی، برای ایمنی بیشتر پرواز، آن هم در شرایطی که زمان پرواز در مسافت های طولانی فشار بسیار زیادی به خلبان وارد می نمود، ساخته شد.
⚪️ اولین خلبان خودکار در هواپیما توسط شرکت اسپری در سال ۱۹۱۲ توسعه داده شد. در این وسیله هواپیما مجاز بود که بر روی یک خط مستقیم پرواز کرده تا از حجم کار خلبان کاسته شود. همه هواپیمای جنگنده و مسافربری امروزی یک سیستم خلبان اتوماتیک دارا میباشند.
@TopGunPilot
⚪️ خلبان خودکار سامانه ای است که برای هدایت یک وسیلهٔ نقلیه بدون کمک انسان استفاده میشود. این وسیله تا کنون در هواپیما، قایق، فضاپیما ،موشک و... استفاده شده است.
⚪️ نخستین خلبان خودکار با هدف اینکه در دوران اولیه حمل و نقل هوایی، برای ایمنی بیشتر پرواز، آن هم در شرایطی که زمان پرواز در مسافت های طولانی فشار بسیار زیادی به خلبان وارد می نمود، ساخته شد.
⚪️ اولین خلبان خودکار در هواپیما توسط شرکت اسپری در سال ۱۹۱۲ توسعه داده شد. در این وسیله هواپیما مجاز بود که بر روی یک خط مستقیم پرواز کرده تا از حجم کار خلبان کاسته شود. همه هواپیمای جنگنده و مسافربری امروزی یک سیستم خلبان اتوماتیک دارا میباشند.
@TopGunPilot
.:: خاطرات جنگ های هوایی ایران ::.
🛩 داگ فایت نفس گیر (قسمت چهارم)
هواپيماهاي دشمن پا به فرار گذاشتند؛ در فاصله حدود دو مايلي، متوجه حضور ما شدند و خطر را بهخوبي احساس كردند. آرايششان بههم ريخت و بيدرنگ سه فروند بهسمت راست گردش كردند و يک فروند بهسمت چپ گردش كرد. من با مانوري مناسب به تعقيب دسته سه فروندي رفتم. با صداي بلند به کازروني گفتم كه مواظب هواپيماي چهارم باشد که بهسمت شهر و يا پشت سر ما نرود.سرعتم خيلي زياد بود و داشتم از يکي از آنها رد ميشدم که با مانور Hi Yo Yo يعني مانوري كه خلبان با کشيدن شديد هواپيما بهسمت بالا، سرعت را در کوتاهترين زمان به ارتفاع تبديل ميكند و خود را در محل مورد نظرش قرار ميدهد، به پشت سر آنها رفتم. در همين هنگام کازروني گفت: هواپيماي چهارم بهسمت غرب گردش كرد.سرم را به عقب برگرداندم تا موقعيت هواپيماي دشمن را ببينم.
متوجه شدم کازروني خودش را ١٥٠ درجه چرخانده است و دقيقاً پشت هواپيماي خودمان را از بالای کاناپی زير نظر دارد. خيالم راحت شد. هواپيماهاي ميراژ دشمن مجهز به دو توپ بودند. آنها معمولاً هنگام بمبباران، مجهز به دو تير موشک حراراتي نيز در نوک بالها بودند تا در صورت رويارويي با هواپيماهاي رهگير، از خود دفاع كنند؛ بنابراين قرار گرفتن آنها در پشت سر براي ما خطرآفرين بود.با يک مانور سريع، خودم را پشت سر يکي از آنها و در موقعيت شليک موشک قرار دادم که ناگهان هر سه فروند به سمت چپ تغيير مسير دادند و بمبهاي خود بيهدف در بيابان رها کردند.
منتظر اين لحظه بودم. نگرانيام كمتر شد. باوجود اينکه جهت عمومي هر سه فروند بهسمت چپ بود، ولي از نظر فاصله طولي، فاصله جانبي و ارتفاع در حالتهاي مختلفي قرار داشتند و پيوسته در حال جابهجا شدن بودند. با رها کردن بمبهايشان، قدرت مانورشان بيشتر شد؛ بهطوريکه براي من ميسر نبود که خودم را در پارامتر مناسب براي زدن موشک قرار دهم. يعني در تمام مدتي که آنها از سمت چپ در حال گردش بهسمت غرب بودند (حدود ٢٧٠ درجه) به آنها فشار آوردم تا شايد يکي را بزنم يا يکيشان به زمين بخورد، ولي نشد. به نظر ميرسيد خلبانان عراقي از مهارت بالايي برخوردارند. چرخشها ادامه پيدا کرد تا آنها در راستاي غرب (مسير فرار) قرار گرفتند و با استفاده از کاهش ارتفاع و افزايش سرعت قصد داشتند از مهلکه فرار كنند.
اين يک روش معمول براي فرار از دست هواپيماي رهگير است؛ زيرا در اين حالت کار براي خلبان هواپيماي رهگير سخت و خطرآفرين ميشود؛ بهطوريکه ممکن است دست از تعقب بردارد. بدترين دشمن خلبان در اينگونه پروازها زمين است و تاکنون خلبانان زيادي در دنيا در پروازهاي آموزشي و يا جنگي به دليل سرعت زياد در ارتفاع کم با خطاي ديد روبهرو شدهاند. غفلت لحظهاي، ايجاد نوسان توسط خلبان و يا عدم تجربه و مهارت کافي در اين لحظه باعث خواهد شد كه هواپيما به موانع يا زمين برخورد كند و خلبان جان خود را از دست بدهد، ولي من دستبردار نبودم.
ادامه دارد...
#خاطرات_جنگ_های_هوایی_ایران
#داگ_فایت_نفس_گیر
@TopGunPilot
🛩 داگ فایت نفس گیر (قسمت چهارم)
هواپيماهاي دشمن پا به فرار گذاشتند؛ در فاصله حدود دو مايلي، متوجه حضور ما شدند و خطر را بهخوبي احساس كردند. آرايششان بههم ريخت و بيدرنگ سه فروند بهسمت راست گردش كردند و يک فروند بهسمت چپ گردش كرد. من با مانوري مناسب به تعقيب دسته سه فروندي رفتم. با صداي بلند به کازروني گفتم كه مواظب هواپيماي چهارم باشد که بهسمت شهر و يا پشت سر ما نرود.سرعتم خيلي زياد بود و داشتم از يکي از آنها رد ميشدم که با مانور Hi Yo Yo يعني مانوري كه خلبان با کشيدن شديد هواپيما بهسمت بالا، سرعت را در کوتاهترين زمان به ارتفاع تبديل ميكند و خود را در محل مورد نظرش قرار ميدهد، به پشت سر آنها رفتم. در همين هنگام کازروني گفت: هواپيماي چهارم بهسمت غرب گردش كرد.سرم را به عقب برگرداندم تا موقعيت هواپيماي دشمن را ببينم.
متوجه شدم کازروني خودش را ١٥٠ درجه چرخانده است و دقيقاً پشت هواپيماي خودمان را از بالای کاناپی زير نظر دارد. خيالم راحت شد. هواپيماهاي ميراژ دشمن مجهز به دو توپ بودند. آنها معمولاً هنگام بمبباران، مجهز به دو تير موشک حراراتي نيز در نوک بالها بودند تا در صورت رويارويي با هواپيماهاي رهگير، از خود دفاع كنند؛ بنابراين قرار گرفتن آنها در پشت سر براي ما خطرآفرين بود.با يک مانور سريع، خودم را پشت سر يکي از آنها و در موقعيت شليک موشک قرار دادم که ناگهان هر سه فروند به سمت چپ تغيير مسير دادند و بمبهاي خود بيهدف در بيابان رها کردند.
منتظر اين لحظه بودم. نگرانيام كمتر شد. باوجود اينکه جهت عمومي هر سه فروند بهسمت چپ بود، ولي از نظر فاصله طولي، فاصله جانبي و ارتفاع در حالتهاي مختلفي قرار داشتند و پيوسته در حال جابهجا شدن بودند. با رها کردن بمبهايشان، قدرت مانورشان بيشتر شد؛ بهطوريکه براي من ميسر نبود که خودم را در پارامتر مناسب براي زدن موشک قرار دهم. يعني در تمام مدتي که آنها از سمت چپ در حال گردش بهسمت غرب بودند (حدود ٢٧٠ درجه) به آنها فشار آوردم تا شايد يکي را بزنم يا يکيشان به زمين بخورد، ولي نشد. به نظر ميرسيد خلبانان عراقي از مهارت بالايي برخوردارند. چرخشها ادامه پيدا کرد تا آنها در راستاي غرب (مسير فرار) قرار گرفتند و با استفاده از کاهش ارتفاع و افزايش سرعت قصد داشتند از مهلکه فرار كنند.
اين يک روش معمول براي فرار از دست هواپيماي رهگير است؛ زيرا در اين حالت کار براي خلبان هواپيماي رهگير سخت و خطرآفرين ميشود؛ بهطوريکه ممکن است دست از تعقب بردارد. بدترين دشمن خلبان در اينگونه پروازها زمين است و تاکنون خلبانان زيادي در دنيا در پروازهاي آموزشي و يا جنگي به دليل سرعت زياد در ارتفاع کم با خطاي ديد روبهرو شدهاند. غفلت لحظهاي، ايجاد نوسان توسط خلبان و يا عدم تجربه و مهارت کافي در اين لحظه باعث خواهد شد كه هواپيما به موانع يا زمين برخورد كند و خلبان جان خود را از دست بدهد، ولي من دستبردار نبودم.
ادامه دارد...
#خاطرات_جنگ_های_هوایی_ایران
#داگ_فایت_نفس_گیر
@TopGunPilot
.:: تسلیحات هوایی ::.
🛩 آشنایی با موشک راداری اسپارو
⚪️ موشک اسپارو با کد AIM-7 یک موشک هدایت راداری نیمه فعال ساخت شرکت ریتون آمریکا است. این موشک حدود ۲۳۰ کیلوگرم وزن دارد و با موتور سوخت جامد خود می تواند به حداکثر سرعت ۴ ماخ دست پیدا کند . برد عملیاتی موشک اسپارو حدودا ۴۰ کیلومتر میباشد؛ البته نسل های اولیه آن مانند AIM-7B تنها از فاصله ۱۵ تا ۲۰ مایلی از دقت قابل قبولی برخوردار بودند.
▫️ شاید اولین کارنامه عملیاتی این موشک را در جنگ ویتنام دانست که بطور گسترده توسط نیروی هوایی آمریکا و بر روی هواپیمای اف-۴ استفاده شد. این موشک نقش بسزایی در برتری هوایی ایالات متحده در جنگ ویتنام داشت و در مجموع پنجاه جنگنده ویتنام شمالی از انواع میگ-۱۷، میگ-۱۹ و میگ-۲۱ با استفاده از آن سرنگون شدند.
⚪️ یکی از مشکلات اساسی این نوع موشک ها نداشتن سامانه هدایت رادار فعال میباشد. از این رو موشک جهت رهگیری و تعقیب هدف از رادار هواپیمای شلیک کننده استفاده میکند. به این ترتیب که ابتدا خلبان توسط رادار خود هدف را شناسایی و رادار هواپیما را به اصطلاح روی هدف قفل (Lock) میکند. چنانچه تمام شرایط شلیک فراهم باشد، خلبان موشک را شلیک میکند. از این پس حسگر موجود در سر موشک امواج رادار منعکس شده هواپیمای مادر از سمت هدف را تعقیب میکند. به همین دلیل خلبان ناگزیر است تا زمان برخورد موشک به هدف، هواپیمای هدف را تعقیب نموده و رادار خود را نیز بر روی آن قفل نگه دارد. از آنجا که رادار به منزله چشم خلبان برای مسافتهای فراتر از میدان دید میباشد، خلبان در مدت حرکت موشک تا برخورد تقریباً کور بوده و حتی نباید از سمت هدف تغییر مسیر بدهد؛ از این رو هواپیمای شلیک کننده این نوع موشک ها، در زمان حمله جنگنده یا موشک های پدافندی دیگر یا باید قفل راداری را بشکند و در نتیجه هدف نابود نشده به حال خود رها گردد یا خود نیز شکار شود.
⚪️ موشک اسپارو در نیروهای مسلح آمریکا به طور تدریجی در حال جایگزینی با موشک آمرام AIM-120 است. آمرام از هدایت راداری فعال استفاده میکند و از قابلیت های بالاتری برخوردار است. آخرین نسل این موشک AIM-7M میباشد که در جنگهای اخیر آمریکا در عراق و افغانستان بطور گسترده استفاده شد.
📎 اسپارو قابلیت لود بر روی جنگنده های اف ۴ ، اف ۱۴ ، اف ۱۵ ، اف ۱۶ ، اف ۱۸ و چند جنگنده غیر امریکایی را دارد.
#تسلیحات_هوایی
@TopGunPilot
🛩 آشنایی با موشک راداری اسپارو
⚪️ موشک اسپارو با کد AIM-7 یک موشک هدایت راداری نیمه فعال ساخت شرکت ریتون آمریکا است. این موشک حدود ۲۳۰ کیلوگرم وزن دارد و با موتور سوخت جامد خود می تواند به حداکثر سرعت ۴ ماخ دست پیدا کند . برد عملیاتی موشک اسپارو حدودا ۴۰ کیلومتر میباشد؛ البته نسل های اولیه آن مانند AIM-7B تنها از فاصله ۱۵ تا ۲۰ مایلی از دقت قابل قبولی برخوردار بودند.
▫️ شاید اولین کارنامه عملیاتی این موشک را در جنگ ویتنام دانست که بطور گسترده توسط نیروی هوایی آمریکا و بر روی هواپیمای اف-۴ استفاده شد. این موشک نقش بسزایی در برتری هوایی ایالات متحده در جنگ ویتنام داشت و در مجموع پنجاه جنگنده ویتنام شمالی از انواع میگ-۱۷، میگ-۱۹ و میگ-۲۱ با استفاده از آن سرنگون شدند.
⚪️ یکی از مشکلات اساسی این نوع موشک ها نداشتن سامانه هدایت رادار فعال میباشد. از این رو موشک جهت رهگیری و تعقیب هدف از رادار هواپیمای شلیک کننده استفاده میکند. به این ترتیب که ابتدا خلبان توسط رادار خود هدف را شناسایی و رادار هواپیما را به اصطلاح روی هدف قفل (Lock) میکند. چنانچه تمام شرایط شلیک فراهم باشد، خلبان موشک را شلیک میکند. از این پس حسگر موجود در سر موشک امواج رادار منعکس شده هواپیمای مادر از سمت هدف را تعقیب میکند. به همین دلیل خلبان ناگزیر است تا زمان برخورد موشک به هدف، هواپیمای هدف را تعقیب نموده و رادار خود را نیز بر روی آن قفل نگه دارد. از آنجا که رادار به منزله چشم خلبان برای مسافتهای فراتر از میدان دید میباشد، خلبان در مدت حرکت موشک تا برخورد تقریباً کور بوده و حتی نباید از سمت هدف تغییر مسیر بدهد؛ از این رو هواپیمای شلیک کننده این نوع موشک ها، در زمان حمله جنگنده یا موشک های پدافندی دیگر یا باید قفل راداری را بشکند و در نتیجه هدف نابود نشده به حال خود رها گردد یا خود نیز شکار شود.
⚪️ موشک اسپارو در نیروهای مسلح آمریکا به طور تدریجی در حال جایگزینی با موشک آمرام AIM-120 است. آمرام از هدایت راداری فعال استفاده میکند و از قابلیت های بالاتری برخوردار است. آخرین نسل این موشک AIM-7M میباشد که در جنگهای اخیر آمریکا در عراق و افغانستان بطور گسترده استفاده شد.
📎 اسپارو قابلیت لود بر روی جنگنده های اف ۴ ، اف ۱۴ ، اف ۱۵ ، اف ۱۶ ، اف ۱۸ و چند جنگنده غیر امریکایی را دارد.
#تسلیحات_هوایی
@TopGunPilot
.:: موتورهای جت ::.
🛩 موتورهای توربوفن (Turbo Fan)
⚪️ موتورهای توربوفن در حقیقت چیزی میان موتورهای توربوجت و توربو پراپ هستند. بازده موتورهای توربوفن بسیار زیاد است، و به همین علت هم در بسیاری از هواپیماهای مسافربری و ترابری در سرعتهای ساب سونیک Sub Sonic از آنها استفاده میشود. در موتورهای توربوفن، ابتدا هوا کمپرس شده سپس وارد اتاقک احتراق میشود و بعد از احتراق از طریق شیپوره یا نازل خروجی خارج شده و در طی این فرایند، نیروی تراست لازم را جهت رانش هواپیما به جلو تامین مینماید. البته در موتورهای توربوفن، مقادیر دیگری از هوا از طریق کنارگذر نیز عبور داده میشود که در نهایت به گازهای خروجی داغ پیوسته و نیروی تراست را افزایش میدهد. تفاوت موتورهای توربوفن با توربوپراپ در این است که موتورهای توربوپراپ، فن یا ملخ ایجاد کننده تراستشان در خارج از پوسته موتور قرار گرفته اما در موتورهای توربوفن، ملخ یا فن تولید کننده تراست کاملاً در درون پوسته موتور قرار گرفته است.
⚪️ فن عبارت است از یک پروانه یا پنکه بزرگ که در اثر چرخش، جریان هوای زیادی را ایجاد میکند. با اتصال یک فن به یک موتورجت، موتور توربوفن حاصل میشود. فن، یک جت سرد ایجاد میکند، بنابراین در موتورهای توربوفن دو جت وجود دارد که یکی جت گرم که از انتهای موتور خارج میشود و دیگری جت سرد که از داخل پوشش و مجرایی که فن را احاطه کرده است خارج میشود. اولین بار در سال ۱۹۳۶ فرانک ویذل طرح موتور توربوفن را به ثبت رسانید و اولین هواپیما با موتور توربوفن، یک هواپیمای مسافربری با نام وی. سی-۱۰ بود که در سال ۱۹۵۹ پرواز کرد.
#موتورهای_جت
@TopGunPilot
🛩 موتورهای توربوفن (Turbo Fan)
⚪️ موتورهای توربوفن در حقیقت چیزی میان موتورهای توربوجت و توربو پراپ هستند. بازده موتورهای توربوفن بسیار زیاد است، و به همین علت هم در بسیاری از هواپیماهای مسافربری و ترابری در سرعتهای ساب سونیک Sub Sonic از آنها استفاده میشود. در موتورهای توربوفن، ابتدا هوا کمپرس شده سپس وارد اتاقک احتراق میشود و بعد از احتراق از طریق شیپوره یا نازل خروجی خارج شده و در طی این فرایند، نیروی تراست لازم را جهت رانش هواپیما به جلو تامین مینماید. البته در موتورهای توربوفن، مقادیر دیگری از هوا از طریق کنارگذر نیز عبور داده میشود که در نهایت به گازهای خروجی داغ پیوسته و نیروی تراست را افزایش میدهد. تفاوت موتورهای توربوفن با توربوپراپ در این است که موتورهای توربوپراپ، فن یا ملخ ایجاد کننده تراستشان در خارج از پوسته موتور قرار گرفته اما در موتورهای توربوفن، ملخ یا فن تولید کننده تراست کاملاً در درون پوسته موتور قرار گرفته است.
⚪️ فن عبارت است از یک پروانه یا پنکه بزرگ که در اثر چرخش، جریان هوای زیادی را ایجاد میکند. با اتصال یک فن به یک موتورجت، موتور توربوفن حاصل میشود. فن، یک جت سرد ایجاد میکند، بنابراین در موتورهای توربوفن دو جت وجود دارد که یکی جت گرم که از انتهای موتور خارج میشود و دیگری جت سرد که از داخل پوشش و مجرایی که فن را احاطه کرده است خارج میشود. اولین بار در سال ۱۹۳۶ فرانک ویذل طرح موتور توربوفن را به ثبت رسانید و اولین هواپیما با موتور توربوفن، یک هواپیمای مسافربری با نام وی. سی-۱۰ بود که در سال ۱۹۵۹ پرواز کرد.
#موتورهای_جت
@TopGunPilot
.:: خاطرات جنگ های هوایی ایران ::.
🛩 داگ فایت نفس گیر (قسمت پنجم)
شرايط، بسيار سخت و حساس بود؛ شرايط در کابين متفاوت بود. در ارتفاع پايين و سرعت بالا پرواز ميکرديم و به دليل انجام مانورهاي سنگين، دماي کابين بالا رفته بود. در ارتفاع پايين مولکولهاي هوا متراکم هستند و در سرعت زياد و مانور شديد، اصطکاک مولکولها با بدنه هواپيما صدا و حرارت زيادي در کابين توليد ميکند که سيستم خنککننده جوابگوي آن نميباشد. علاوه بر آن سروصدا نيز بسيار زياد بود.
تمام اين شرايط باعث شده بود كه عرق بر سروصورتم جاري شود. زير کلاه پروازي و ماسک اکسيژن روي صورتم کاملاً خيس بود و در آن شرايط حتي امکان پاک کردن عرق از روي چشمانم نيز وجود نداشت, يکي از آنها که بهنظر ميرسيد ليدر دسته پروازي باشد، در وسط و دو فروند ديگر در دو طرف، با فاصله جانبي تاکتيکي و کمي عقبتر از او بهسمت عراق پرواز ميكردند و ما هم به دنبال آنها بوديم. استقبال را بهخوبي انجام داده بوديم و حالا نوبت بدرقهاي درخور بود.بايد براي شليک موشک حرارتي همه چيز را در نظر ميگرفتم؛ زيرا شليک موشک حرارتي با موشک راداری متفاوت است.
موشک راداري را بيشتر از فاصله دور، توسط رادار هواپيما و بدون مشاهدهي چشم شليک ميکنند، ولي براي شليک موشک حرارتي، خلبان با مشاهده چشمي هدف، قرار گرفتن در موقعيت مناسب از نظر فاصله و زاويه جانبي با دم هواپيما و ارتفاع نسبت به هدف، دستگاه نشانهروي را دقيقاً روي اگزوز هواپيما قرار ميدهد و اگر همهي پارامترها به درستي رعايت شده باشند، جستوجوگر حرارتي موشک با حس کردن حرارت موتور، با صدايي که در گوشي خلبان شنيده ميشود اعلام ميکند که همه چيز براي شليک موشک آماده است.
اگرچه موشک حرارتي براي هدايت بسمت هدف نيازي به رادار ندارد، ولي قفل راداري به خلبان کمک ميکند که فاصلهاش را با هواپيماي هدف بهطور دقيق در HUD مشاهده كند؛ چون اگر موشك در بيرون از حداکثر و يا حداقل فاصله تعيينشده شليک شود، به هدف نخواهد خورد. همچنين رهگير بايد هنگام زدن موشک قدري پايينتر از هدف باشد.
ادامه دارد...
#خاطرات_جنگ_های_هوایی_ایران
#داگ_فایت_نفس_گیر
@TopGunPilot
🛩 داگ فایت نفس گیر (قسمت پنجم)
شرايط، بسيار سخت و حساس بود؛ شرايط در کابين متفاوت بود. در ارتفاع پايين و سرعت بالا پرواز ميکرديم و به دليل انجام مانورهاي سنگين، دماي کابين بالا رفته بود. در ارتفاع پايين مولکولهاي هوا متراکم هستند و در سرعت زياد و مانور شديد، اصطکاک مولکولها با بدنه هواپيما صدا و حرارت زيادي در کابين توليد ميکند که سيستم خنککننده جوابگوي آن نميباشد. علاوه بر آن سروصدا نيز بسيار زياد بود.
تمام اين شرايط باعث شده بود كه عرق بر سروصورتم جاري شود. زير کلاه پروازي و ماسک اکسيژن روي صورتم کاملاً خيس بود و در آن شرايط حتي امکان پاک کردن عرق از روي چشمانم نيز وجود نداشت, يکي از آنها که بهنظر ميرسيد ليدر دسته پروازي باشد، در وسط و دو فروند ديگر در دو طرف، با فاصله جانبي تاکتيکي و کمي عقبتر از او بهسمت عراق پرواز ميكردند و ما هم به دنبال آنها بوديم. استقبال را بهخوبي انجام داده بوديم و حالا نوبت بدرقهاي درخور بود.بايد براي شليک موشک حرارتي همه چيز را در نظر ميگرفتم؛ زيرا شليک موشک حرارتي با موشک راداری متفاوت است.
موشک راداري را بيشتر از فاصله دور، توسط رادار هواپيما و بدون مشاهدهي چشم شليک ميکنند، ولي براي شليک موشک حرارتي، خلبان با مشاهده چشمي هدف، قرار گرفتن در موقعيت مناسب از نظر فاصله و زاويه جانبي با دم هواپيما و ارتفاع نسبت به هدف، دستگاه نشانهروي را دقيقاً روي اگزوز هواپيما قرار ميدهد و اگر همهي پارامترها به درستي رعايت شده باشند، جستوجوگر حرارتي موشک با حس کردن حرارت موتور، با صدايي که در گوشي خلبان شنيده ميشود اعلام ميکند که همه چيز براي شليک موشک آماده است.
اگرچه موشک حرارتي براي هدايت بسمت هدف نيازي به رادار ندارد، ولي قفل راداري به خلبان کمک ميکند که فاصلهاش را با هواپيماي هدف بهطور دقيق در HUD مشاهده كند؛ چون اگر موشك در بيرون از حداکثر و يا حداقل فاصله تعيينشده شليک شود، به هدف نخواهد خورد. همچنين رهگير بايد هنگام زدن موشک قدري پايينتر از هدف باشد.
ادامه دارد...
#خاطرات_جنگ_های_هوایی_ایران
#داگ_فایت_نفس_گیر
@TopGunPilot