به ته رسید، قطع شد گره زدم، باز قطع شد، باز گره زدم، بازم قطع شد، بازم گره زدم

الانم قطعه، دارم گره میزنم.

همیشه گره‌اش میزنم، اما حقمون اینطوری نبود.

@ToovinsJs

نمیخوام تو ذوقتون بزنم؛
ولی امروز روز جهانی «دختر بچه» بود، نه «دختر».
هدف امسالش هم «جلوگیری از کودک‌همسری» بود.

@ToovinsJs

یک سافت اسکیلی داریم اسمش تفکر مرتبه دوم

اسم خارجیش :
Second-Order Thinking

دوست داشتید بخونید.

فرض کنین دارین یک سایت فروشگاهی می‌سازید و میخواین سرعت توسعه پروژه رو افزایش بدین

در تفکر مرحله اول اینو به خودت میگی :
با این کتابخانه، سریع‌تر کدنویسی می‌کنم و پروژه زودتر آماده می‌شه.

این نتیجه مستقیم تصمیمته

تفکر مرتبه دوم :
اگر به تعداد زیادی کتابخانه وابسته بشم، آیا نگهداری پروژه سخت‌تر می‌شه؟ اگر یکی از اون‌ها دیگه پشتیبانی نشه، چه اتفاقی می‌افته؟

اینجا داری پیامدهای بعدی تصمیم رو بررسی می‌کنی.

تفاوت اصلی اینه که یک نفر تصمیم رو بر اساس نتیجه فوری می‌گیره؛ نفر دیگه زنجیره پیامدهای اون تصمیم رو هم در نظر می‌گیره.

این تفکر خیلی دیپه ( عمیق )
بنظرم هر برنامه نویس نباید فقط نهایی بینی کنه و حتما باید به اتفاقات مسیر نگاه کنه چون سورپرایز شدن توی عالم برنامه نویسی توسط کدها کابوسه برنامه نویساس.

پس این مهارت خیلی مهمه تا بتونه از بخش گنده‌ای در ارورها و اتفاقات احتمالی پروژه، جلوگیری کنه.

‌ ‌
@ToovinsJs

یک مکالمه ارزشمند داشتم با یک برنامه نویس موفق، اینو میگفت؛

من چندین ساله که همه رو گذاشتم کنار حتی خانواده‌ام، تا برسم به چیزی که توی ذهنمه و تنهای تنها بودم

اولین هدفم ۱۵۰ میلیون درماه بود و وقتی بهش رسیدم به موجودیم نگاه کردم و فقط یک چیز اومد تو ذهنم : الان وقت عشق و حاله

وقتی سرمو بالا گرفتم دیدم اصن کسی نیست که باهاش عشق و حال کنم :)

میگه بعدش به جای اینکه ۱۵۰ رو به ۲۰۰ برسونم، ارتباطاتم رو توسعه دادم و درامدم از ۱۵۰ شد ۱۳۰ یعنی افت کرده

اما ارزش داشت، الان دیگه کسی هست که براش خرج کنم

پول خوبه، اما باید کسی یا یک چیز ارزشمندی باشه که براش خرج کنیم

لابه لای طمع دستآوردها ادم نباید خودشو گم کنه، چون پول هیچ خلاءی رو پر نمی‌کنه، فقط وجودها رو پررنگ‌تر میکنه.

‌ ‌
@ToovinsJs

باور کنید خیلی از مطالب صرفا ادایی هستن و بدردتون نمیخوره

سایت‌های بزرگ ساده‌ان، آمازون رو ببینید.

@ToovinsJs

این ریمیکس مناسب برنامه نویسی نیست، گوش ندین.

@ToovinsJs

یک سیستم بیزنسی داریم به نام
Business Delegation

یعنی شما یک کسب و کاری رو راه می‌ندازید، در مرور کارهایی که انجام میدید میسپارین به بقیه تا همه کارها به شکل auto حرکت کنن.

این تنها راهیه که فضا برات باز بشه تا کسب و کارتو توسعه بدی، درغیر اینصورت تو کارمند شرکت خودت میمونی و هیچی رو نمیرسی که پیشرفته‌تر کنی.

دارم کسب و کارها رو میبینم، خیلیا از حالت مدیرعامل درنمیان، بسه دیگه مشتی کارها رو بسپار به یکی برو بعدیه رو بزن ;)

@ToovinsJs

دوتا زبون بدن یادتون بدم؟

وقتی دارین با کسی جدی حرف میزنین، ولوم صدا رو نرمال و بدنتون ثابت نگه‌دارین بخصوص کَله‌اتون، اگه جا داره سعی کنید ۲ ثانیه اول فقط نگاش کنید.

دومی اینه وقتی دارید موضوعی وسط جمع تعریف می‌کنید، کلمات رو کش بدین، نبره صدا رو بالا پایین کنید، با حرکت دستاتون موقع صحبت سعی کنید نگاه شنونده سمت خودتون جذب کنید و جوری تعریفتون باید باشه که خودتون باید اولین نفری باشید که از صدای خودش لذت می‌بره و حتما شنونده باید از اینکه خودتون با خودتون حال می‌کنین رو توی فیس‌تون، ببینه.

اگه بخواین اثرش بیشتر باشه، بین هر جمله یک ثانیه مکس کنید، شمرده شمرده و مفهوم حرف زدن رو یادتون نره.

@ToovinsJs

این پیغام خارج از موضوع برنامه نویسیه و دوست دارم بگمش.

من واقعا از فضای مجازی و از "متخصص روابط" شدنِ افراد بی‌دانش شاکیم.

رنج سنی طلایی ۱۴ تا ۱۹ سال که باید برا خودشون کسی بشن عشق ببینن و توسط خانواده بغل بشن، اما شدیدا علیه خانواده هاشون گارد دارن.

اینستاگرام و تیک‌تاک پلتفرم های مثبتی نیستن، لطفا جهت سلامت روانتون تا سن ۲۴ سالگی و یا حداقل تا تمام نکردن هدفتون سراغشون نرید

حداقل تا اون سن میدونید صحیح و غلط چیه و ریلزهای اشغال روی ذهنتون اثر نذاره.

دو قدم میزنم تو پارک از رفتار ۹۰ درصد جوونا شرمم میگیره همیشه این داستان همراهمه.

حالا اونا زدن مملکت داغون کردن، ولی باور کنید با این رفتارهای نادرست ماهم پیشرفتش نمیدیم، نکنید.

@ToovinsJs

I know exactly what I’ve done. They felt my presence deeply, and I’ll remain in their minds forever.

🫴

@ToovinsJs

این حرفام ممکنه تلخ باشه.

شما اگه یک حوزه بلدی بازار بهت سلام نمیده، فرانت به تنهایی کافی نیست، بک به تنهایی کافی نیست، حتی خود هوش مصنوعی به تنهایی کافی نیست.

چه بخای چه نخای باید سرعت یادگیریت بره بالا، با اومدن هوش مصنوعی این قضیه دیگه مثل قبل نیست که برای فرانت‌اند ۲ سال زمان بزاری الان همت کنی ۱ ساله کارو جمع میکنی.

اما در عوضش باید بیشتر از برنامه نویسای قدیم بلد باشی، باید بیشتر عمیق شی، اینم بگم بعد درسات قرار نیست شرکتا واست صف بکشن که تو رو خدا بیا بامون کار کن.

بعد اتمام درسات باید رزومه‌ات رو درس کنی، گیت‌هابتو فعال کنی، لینکدین و پورتفولیو داشته باشی و با تقویت سافت اسکیل‌هات دنبال کار بگردی.

باید مدتی بدون حتی حقوق به عنوان کارآموز کار کنی، فشار تایم روزانه داری، فشار لیدر تیم داری، اگه استخدام نشی و فریلنسر بشی فشار ددلاین داری، فشار کارفرما داری، اگه استارتاپت رو میزنی، ریسک‌های بالایی خواهی داشت

اصلا آسون نیست، واقعا نیست، ممکنه از کوله دربری، ممکنه گریه کنی، ممکنه فکر کنی برا اینکار ساخته نشدی، ممکنه فکر کنی حیف شدی، این احساسات همراهت میان هرچقدر جسور باشی.

فقط یک چیز رو از این استیج به تو میگم، تنها زمانی جواب می‌گیری، که نتیجه‌ی کارت از دید کارفرما پسند باشه.

کارفرما نمیدونه چجوری میخوای انجامش بدی، اون فقط محصولشو میخاد توام باید بهترینِ خودت رو ارائه بدی.

و بدترین روزهات اونجایی هستن که بهترینِ خودت رو ارائه بدی اما کافی نخواهد بود.

نیومدم بگم ادامه بده، فقط اومدم بگم واقعیت‌ها شبیه تمریناتت نیستن.

آیا می‌پذیری؟ بسم الله.

@ToovinsJs