‏یه‌ روز خوب میاد که من شبش مردم

‏آدما تغییر میکنن، مثلا من پارسال همه سعیمو میکردم اکیپ درست کنم باهاشون همه جا برم، ولی الان اگه بفهمم جایی که دارم میرم ۳ نفر بیشترن حتما میپیچونم

حواست باشه خورشیدو نفروشی بری شمع بخری

‏بمولا این پاییز همش درده

هروقت خودمو پیدا کردم، دنبال دیگری میگردم

‏حرفاتون تو روز تا ساعت چهار و پنج صُب نمی‌ذارن ما بخوابیم

‏از دار دنیا یه شب بخیر گفتن هم به ما نرسید

‏چقد امروز جمعه است

‏بعضی وقتا دلتنگی یه چرخه اس ؛ اینطوری که من دلم برای تو تنگ میشه تو دلت برای اون و اون دلش برای کس دیگه

‏خب دیگه، زندگی واسه امروز بسه

‏ ولی آهنگ فرستادن من برای بقیه اینجوریه که اولش با موزیکای خارجی شروع میشه، وقتی صمیمی شدیم هر روز براش خودمو تو گل میپلکونوم میفرستم

ولی ‏من فکر کنم تو خواب توی معدن کار میکنم وگرنه این حجم بدن درد وقتی بیدار میشم منطقی نیست

چه صبح قشنگی، آدم دوس داره بزنه با شاتگان همرو تیکه تیکه کنه

‏مشکل من با ظهرا اینه که مثل سگ خوابم میاد ولی اصلا خوابم نمیبره

‏اونجا که دیگه حتی حوصله دیدن فیلم و موزیک گوش کردنم نداری دقیقا کجای زندگیه؟