اصن ‏اینکه آدم کیر اشتباهات تکراریشو بخوره یه چیز دیگه‌ست.

توی ایران آن‌تایم بودن فقط باعث میشه خودت رو کیر ملت کنی.

شل دست نده مادر سگ. شل دست نده کیرم تو اون دستات.

نمیدونم بعضیاتون مگه چه بچگی کصشر و پر از ترامایی داشتید که ورژن بزرگسالیتون انقدر قحبه و سگ‌پدره.

این آدما لیاقت قلب پاک و pure منو ندارن از این به بعد فقط سیاست و بازی روانی و منیپولیت.

این همه چیز دیدیم تو عمرمون به جز اژدها، تو اون آزمایشگاه‌های کیری‌تون دوتا تارگرین تولید کنین.

کاش نوت اینستا حذف بشه ملت خیلی کصشر میزارن.

‏چرا تو‌ خودتی و کیرخر. خب حتما یه دلیلی داره که نمیخوام بگم دیگه عقب‌ مانده. اگه میخواستم بگم که دیگه تو خودم نبودم.

از بگا نرفتن آدمای مادرجنده، خسته و ناامیدم.

بچه‌ها شما که غریبه نیستید، نسبت به همه چیز خسته و بی‌تفاوت شدم، بزرگ‌ترین اتفاقای خوبم بعد چند ثانیه تو مغزم محو میشن، یه جعبه‌ی پوچم با جسم انسان.

از آدمایی که یه مدت میرن تو غار بعد با یه دستاورد حسابی میان بیرون خیلی خوشم میاد.

وقتی یه مهارتی یکی تو ۵ سال یاد گرفته رو نمیتونم تو نیم ساعت یاد بگیرم معلومه که مشکل از منه و ناکافی‌ام و دنیا به آخر رسیده دیگه پس چی.

هروقت شک داشتی بگی یا نگی، نگو.

این هوا همون چیزیه که میخوام، ممنون پاییز عزیز و دلگیر و افسرده‌کننده‌ام.

عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.

یه روزی تبدیل به نفرت میشه بهترین حس؛ زندگی همینه.

میل به یادگیری همه چیز در من باعث میشه هیچ چیزی‌رو کامل نتونم یاد بگیرم.

ورزش و self care تنها نکته مثبتی بود که سوشال مدیا لای این همه کصشر ترند کرد.

پولای آبانمم تموم شد ولی مهر هنوز تموم نشده.

‏من واقعا خوشحالم از این که تو کون یک‌سری آدما نمیرم و از من خوششون نمیاد. چون به‌نظرم خیلی مهمه آدم به شکل درست و متعادلی، هم جاذبه و هم دافعه داشته باشه.

من همیشه تمام تلاشم رو کردم ولی هیچ‌وقت به اندازه‌ی کافی خوب نبودم، هیچ‌وقت آدم کاملی نبودم.