اندوه تابستانی هم دیگه تموم شد حالا بریم که توی پاییز افسرده باشیم.

من خیلی آدم "بد غمی" هستم. یعنی غم بهم اصابت میکنه و وارد سلول‌هام میشه و کسی هم نمیتونه کمکم کنه.

حریفم نتونست رفیقم ‌شه پس، ترجیح داد یه مادرجنده شه.

بعد مهارت "نه گفتن" باید رو مهارت "کصکش همه‌چیو به همه نگو دو دیقه اون دهنتو ببند" کار کنم.

‏باد صبح پاییز یجوریه که هرجایی و تو هر سنی که باشی در واقع تو حیاط مدرسه‌ای.

‏خبر بد اینه که متاسفانه تو زندگی بعدیتم باید تحملم کنی عزیزم. گنجشک میشم صبحا سرصدا میکنم که بیدار شی. کلاغ میشم میرینم رو کسی که دوست داره. میخ میشم میرم تو کفش دوستای معمولیت. ویروسی، میکروبی چیزی میشم میام تو بدنت زندگی میکنم. نمیدونم، به قول اون یارو باد میشم میرم تو موهات.

غلط‌املایی زیاد واقعا ترن‌آفه، درست بنویس کصکش.

دروغ چرا؛ بعضی وقتا آهنگای کصشر گوش میدم و متاسفانه حال میده.

مرسی منم بد نیستم، شاید خودمو پرت کنم پایین.

یکی از دلایلی که شماره غریبه جواب نمیدم اینه که میترسم غریبه نباشن.

دلم برا اون ورژن خودم که میتونست روزی یک فصل سریال رو پشت هم ببینه تنگ شده.

‏با این وضعیت دلار احتمال این‌که رفتاری شبیه کانیه از من ببینید بعید نیست.

من یه مقاله خوندم میگفت … نه حرومزاده تو یه ریلز دیدی و نمیدونی منبعش کجاس و داری گوه میخوری.

آره عزیزم من دو قطبی‌ام، اگه نمیخوای با قطب سوم آشنا شی درتو بذار.

برف عالیه سرما فوق‌العادس حتی حاضرم وایت‌واکر ها تو سطح شهر تردد کنن لعنت به تابستون و بوی گندتون امیدوارم روی خورشیدو نبینم.

امیدوارم ترند بعدی که همه انجام میدن مهربون بودن باشه چون بعضیاتون انگار از دروازه های جهنم فرار کردین.

بیرون پوست‌ کلفت و گستاخم؛ میرسم خونه، زودرنج و نازنازی میشم.

‏حالم خوب نیست، میرم آدم هارو آنفالو کنم بهتر بشم.

خایه‌مال ‏لحظه به لحظه پاییزم.

با آدما مهربون باشید کسکشا.
هیچ‌وقت دلیل این نباشید که یکی غذاشو نخوره، از صبح بیدار شدن بدش بیاد یا حس کنه جایی بین بقیه نداره.
یه ذره آداب معاشرت و رفتار اجتماعی اولیه رو یاد بگیرید.