عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.

ترس بعدیم شنیدن قیمت لباسای زمستونیه.

ممنونم بابت گزینه Mute در تمام اپ ها؛ کاش رو آدمیزاد هم بود.

توهین "تو سگ کی باشی" رو خیلی میپسندم. لول های متعددی در اهانت داره. ینی تو نه‌تنها سگی، و نه تنها صاحاب داری و اختیارت هم دست خودت نیست.
تازه اون صاحابتم گوه خاصی نیست و کسی آدم حسابش نمیکنه.

روز به روز توی تنظیم خواب ناموفق‌ترم.

من اگه میدونستم باید شوخیمو بهت توضیح بدم اصلا باهات شوخی نمیکردم.

آقا حموم واقعا خوبه.
گریه داری؟ حموم. حوصله نداری؟ حموم. سردته؟ حموم. گرمته؟ حموم. میخوای بمیری؟ حموم. خسته‌ای؟ حموم.

از ادم بلاتکلیف بدم میاد ولی چون تویی باشه.

از تموم حرکت‌های بعدیم وحشت دارم، چون سابقه‌ی سورپرایز کردن من توسط خودم خیلی زیاده.

هرچی سنم میره بالاتر تازه میفهمم چرا گربه‌ها وسط مکالمه ول میکنن میرن.

قرار نیست چون دریارو دوست داری، خودتو توش غرق کنی.

از آدمایی که سرعت قدم زدنشون با من یکیه، خوشم میاد.

شرمنده یکم خنگی منم حوصله ندارم.

‏من هی یادم میره که اینستا یه بخشی داره به نام دایرکت مسیج که باید چک کنم و جواب عزیزانمو بدم وگرنه از دستم دلخور میشن.

هر وقت خواستید قرارتونو با من کنسل کنید راحت باشید؛ من از اولشم نمیخواستم بیام.

نمیفهمم چرا دوستام دوستای دیگه دارن، یعنی میگی من برات کافی نیستم کصکش؟

من نمیدونم دارم چیکار میکنم لطفا نپرسید.

چایی واقعا معرکه‌ست، درود بر چایی و دوستش نبات.

دیدین وقتی میرید هتل یه جوری اونجا میمونید که قشنگ مشخصه خونه خودتون نیست و چند روز دیگه باید وسایلتونو جمع کنید برید؟ من زندگی خودمو دارم اونجوری زندگی میکنم.

تا حالا به چایی و بلاتکلیفی نه نگفتم.

اینجانب فاقد هرگونه اعتماد به آدمیزاد هستم اگه میتونی گربه‌ای سگی چیزی باش.