انتقامی در کار نیست؛ به گربه‌ها راجبت گفتم و اونا دیگه قرار نیست بیان سمتت وقتی "پیس پیس پیس" میکنی.

‏خیلی بدم میاد وقتی به دوستام پی‌ام میدم و میگن کار دارن و نمیتونن بیان. یعنی چی که کار دارید؟ من شخصیت اصلی داستانم. شما فرعی‌ها همیشه باید در دسترس باشید تا داستان درست جلو بره.

دوستان خیلی گرمه، کمتر حرف بزنید ممنون میشم.

درست میشه بالاخره.

این روزا همه چیو بوکمارک میکنم؛ بعدا ببینم، بعدا بخرم، بعدا بخونم. زندگیمم بوکمارکه فعلا. بعدا تجربه‌ش میکنم.

‏از هر فرصتی برای قطع ارتباط با من استفاده کنید.

دوست دارم اجتماعی باشم ولی دوست ندارم حرف بزنم؛ چبدونم مثلا مثل گربه‌ها بپلکم اون وسط مسطا.

‏حالا خوبه به هیچ ننه قمری‌ام اعتماد ندارین و انقدر مالیدن درتون.

‏”این دوستتون هم …” کدوم دوستمون مادرقحبه؟! ما اینجا هیچ دوستی نداریم.

فکر کردی میتونی منو ناراحت کنی؟ کصکش من خودم همیشه ناراحتم.

حرفو بنداز زمین، صاحبش و من بی‌گناهِ اورتینکر برمیدارم.

دیگه نمیشه گفت تابستون کوتاهه، هفت‌هشت ماهه تو تابستونیم.

طرز صحیح رفتار با دوست دختر اینه که وقتی ناراحته و دلش پره، شما تمام تمرکز و سلول‌های خاکستریتو معطوف حرفاش میکنی و فقط گوش میدی، بعد در صورت نیاز راه حل میدی و در ادامه با بوجی موجی کردن و دلقک‌بازی، ناراحتی بانوی اول رو به خنده تبدیل میکنی. ماچ آب‌دار آخر هم فراموش نشه.

قبل از حل کردن هر مشکلی، اول چایی میخورم.

‏من واسه زندگی صنعتی و شلوغ و پر سر و صدا ساخته نشدم. من زندگی غارنشینی رو دوست دارم. صبحا با پسرام بریم شکار و بهشون درس زندگی بدم. بندازمشون تو رودخونه تا شنا یاد بگیرن. یاد بدم چطوری از نیزه استفاده کنن و کجا استتار کنن. شبا دخترمو بخوابونم و بعدش زنمو بکنم.

چرا امروز اینطوریه؟ انگار هیچ روز هفته‌ای نیست. هم جمعه‌س هم شنبه و هم پنجشنبه.

پسر ‏من هربار پشمام میریزه که یه‌سری چنل دیلی وجود داره که اغلب توش دخترا میگن امروز چه حسی نسبت به چه چیزی دارن و بقیه هم خیلی جدی این محتوا رو دنبال میکنن.