سوشال مدیا دیگه حتی اون دوپامین ارزون رو هم نمیده. وقت تارک دنیا شدن، پناه بردن به روستاها، تعامل با گاو و گوسفندان و استعمال تریاک است.

این کصکشا همیشه مجبورم میکنن که رها کنم.

این بوهایی که میدید بوی موجود زنده نمیتونه باشه چک کنید ببینید نمردید.

من دیگه کاملا رها کردم. دارم راجع به زندگی بعدیم خیال‌پردازی میکنم.

من فکرامو کردم، قراره ازم بدت بیاد.

جمعه، تابستون، ایران نمیخوام.

انتقامی در کار نیست؛ به گربه‌ها راجبت گفتم و اونا دیگه قرار نیست بیان سمتت وقتی "پیس پیس پیس" میکنی.

‏خیلی بدم میاد وقتی به دوستام پی‌ام میدم و میگن کار دارن و نمیتونن بیان. یعنی چی که کار دارید؟ من شخصیت اصلی داستانم. شما فرعی‌ها همیشه باید در دسترس باشید تا داستان درست جلو بره.

دوستان خیلی گرمه، کمتر حرف بزنید ممنون میشم.

درست میشه بالاخره.

این روزا همه چیو بوکمارک میکنم؛ بعدا ببینم، بعدا بخرم، بعدا بخونم. زندگیمم بوکمارکه فعلا. بعدا تجربه‌ش میکنم.

‏از هر فرصتی برای قطع ارتباط با من استفاده کنید.

دوست دارم اجتماعی باشم ولی دوست ندارم حرف بزنم؛ چبدونم مثلا مثل گربه‌ها بپلکم اون وسط مسطا.

‏حالا خوبه به هیچ ننه قمری‌ام اعتماد ندارین و انقدر مالیدن درتون.