مشکلت اینه که همش میخوای درستش کنی، اما باید رهاش کنی.

فعلا برای هر کاری زیادی گرمه.

قبل نظر دادن سعی کنید حتما سگ کسی باشید، چون قطعا من میپرسم بعد ناراحت میشید.

همه ناراحتن چرا دلار نخریدن، طلا بیت‌کوین فیلان؛ بنده افسوسم اینه که کاش اون موقع که غذا ارزون بود بیشتر میخوردم.

به من نگو میخواستی چیکار کنی، من کاری که کردی رو دیدم.

یکی از مهمترین درس‌هایی که تو زندگیم گرفتم، اینه که یه آدمایی همیشه fucked up ان، مهم نیست ما چقدر بهشون محبت کنیم یا تلاش کنیم کمکشون کنیم، قرار نیست چیزی تغییر کنه، اون آدما خودشون نمیخوان از اون حال در بیان و هیچ تلاشی هم نمیکنن. فقط تو رو خسته میکنن.

"تلگرامتو ببین" یعنی داستان، یعنی اسکرین شات.

یکی از دوستان من اینجوریه که دارم باهاش در مورد مهم ترین موضوع زندگیم صحبت میکنم یهو آفلاین میشه و همون لحظه ناتیف ریلز فرستادنش تو اینستاگرام میاد.

از همه‌چیز قطع امید کن و راحت زندگی کن.

هیکلم الان یه فرمیه که هم معلومه ورزش میکنم، هم معلومه هروقت یکی گفته بریم عرق بخوریم نه نگفتم.

سوشال مدیا دیگه حتی اون دوپامین ارزون رو هم نمیده. وقت تارک دنیا شدن، پناه بردن به روستاها، تعامل با گاو و گوسفندان و استعمال تریاک است.

این کصکشا همیشه مجبورم میکنن که رها کنم.

این بوهایی که میدید بوی موجود زنده نمیتونه باشه چک کنید ببینید نمردید.

من دیگه کاملا رها کردم. دارم راجع به زندگی بعدیم خیال‌پردازی میکنم.

من فکرامو کردم، قراره ازم بدت بیاد.

جمعه، تابستون، ایران نمیخوام.

انتقامی در کار نیست؛ به گربه‌ها راجبت گفتم و اونا دیگه قرار نیست بیان سمتت وقتی "پیس پیس پیس" میکنی.

‏خیلی بدم میاد وقتی به دوستام پی‌ام میدم و میگن کار دارن و نمیتونن بیان. یعنی چی که کار دارید؟ من شخصیت اصلی داستانم. شما فرعی‌ها همیشه باید در دسترس باشید تا داستان درست جلو بره.

دوستان خیلی گرمه، کمتر حرف بزنید ممنون میشم.

درست میشه بالاخره.

این روزا همه چیو بوکمارک میکنم؛ بعدا ببینم، بعدا بخرم، بعدا بخونم. زندگیمم بوکمارکه فعلا. بعدا تجربه‌ش میکنم.