‏آدم ذره‌ذره به همه چی عادت میکنه به جز صبح زود بیدار شدن.

‏سامر ها ميان و ميرن، در نهايت این sadness که برامون میمونه.

‏طنز ادمو‌ نمیگیرید، کله ادمو خراب میکنید.

‏پیشرو یه اینترو داره میگه هر وقت به نیلوفرای آبی خیره میشم یاد تو میوفتم عزیزم، میدونی؟

‏من عاشق اینم که ببینم آدمای بیخود همو پیدا کردن؛ با هم کار میکنن، با هم تو رابطه‌ن، با هم سفر میرن. فقط همینکه دست از سر کچل ما برداشتن ممنونم.

‏ببینید، انقدر گرمه که دلم برا سرما تنگ نشده، بلکه کاملا فراموشش کردم. اصلا یادم نمیاد سرما چه شکلیه. حتی تصور اینکه با سه لایه لباس و کاپشن همچنان سردم باشه، برام غیرممکن شده.

من واقعا ‏استوری رو دوست دارم چون بعد ۲۴ ساعت خودش پاک میشه. چطوری تو اینستا پست میذارین؟ مگه شما هم هر چند ساعت یه شخصیت جدید ندارین که از چیزایی که شخصیت قبلی به اشتراک گذاشته متنفره؟

‏هیچ نجات‌دهنده‌ای وجود نداره، بگا رفتیم قحبه.

عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.

واقعا عجب ایده‌ خوبی بوده درد و دل کردن با چاه. با این انسان‌های خارکصه دیگه نمیشه حرف زد.

یعنی چی که اخلاقتو درست کن، این درست‌شده‌ش بود.

بیژن کوک‌کن ویالونو.

وقتی بهت میگم نمیتونم بیام، بهم راهکار نده؛ من کلی فکر کردم تا اون بهونه رو جور کنم.

این خورشید خانومم عجب جنده‌ایه.

این مثلث برمودا چی شد؟ اگه هنوزم کار میکنه برم توش گم شم.

دلم برا روزایی كه كصخل بودم و خوش میگذشت تنگ شده. الانم كصخلم ولى دیگه خوش نمیگذره.

به یه کصکشایی تو زندگیم شانس میدم که خودشونم تعجب میکنن.

آدم فکر میکنه اعصابش آرومه، تا اینکه انگشت پاش به پایه مبل میخوره.