‏این چه باگیه که وقتی خودت غذا درست میکنی اشتهاتو برای خوردن همون غذا از دست میدی.

‏به‌طور کلی انسان رو نیستم دیگه.

‏درحالیکه یکی از شخصیتام از آدما بدش میاد و میخواد تنها باشه و آرامش داشته باشه، اونیکی شخصیتم هی میره دوست جدید پیدا میکنه و کیرخر درست میکنه برام.

‏خب دیگه بریم ریلز ببینیم و گریه کنیم.

‏جزو تاپ فایو آدمای ناراحت کره زمینم.

‏"خیلی سخت میگیری" و کیرخر خب حتما سخته کصکش پدر.

‏اتفاقا روابط انسانی پیچیده نیستن، انسان‌ها زیادی کصشر شدن.

‏دقت کردید کچلا چقد بی حیا شدن؟ قبلنا یه کلاهی، کَپی چیزی میذاشتن سرشون الان راست‌راست با کله تاس تو خیابون راه میرن پدرسوخته ها.

‏با عجله تند‌تند کارامو کردم که دو سه ساعت قبل خواب وقت داشته باشم بدفاز باشم.

‏در کودکی برای اینکه مطمئن شم یکیو دوس دارم به مردنش فک میکردم، اگه اشکم‌ درمیومد میفهمیدم واقعا دوسش دارم.

یه روزایی، یه روزاییمو یادم میره.

‏فقط یه نور مونده برای این جوونی، اونم سیانوره.

‏یه اتفاق بامزه افتاد ولی دیگه دوست نیستیم که بهت ویدیو مسیج بدم.

عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.

‏دلم میخواد بدونی، اما دلم نمیخواد بهت بگم.

مهربونی بقیه بسیار چیز ترسناکیه. نقشت چیه اهریمن صفت؟ چه برنامه پلیدی تو ذهنت داری؟ دلیل خوب بودنت باهام چیه؟

من اصلا شخصیت جالبی ندارم ولی آهنگام خوبن.

‏تابستونم رو دارم شبیه یه مرد ۵۵ ساله‌ای که زنش مرده و از زندگی سیره میگذرونم.

‏بیماری‌های روانیم تو گرما خودشو بیشتر نشون میده.