‏ذهن آرامش‌ طلب و سالمندم اجازه نمیده از ارتباط با آدم‌ها احساس رضایت داشته باشم؛ درود به خونه، تنهایی، سکوت و تاریکی.

‏ببخشید یهو ناپدید شدم، زندگی دوباره معناش رو از دست داد برام.

عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.

‏هیچکس به اندازه‌ی من از پشه ها متنفر نیست.

‏آدمای دائم چسناله رو دیگه واقعا نمیتونم. داداش ما هم تو همین کشتی داریم غرق میشیم دیگه.

‏نصف بدی‌هایی که به آدما میکنید کاملا غیرضروریه. یعنی هیچ سودی برای خودتون نداره.

‏فهمیدم حوصلت سر میره میای اسنپ؛ فعلا مارو برسون به مقصد، گاییدی.

‏انسان بالغ باید به کیر شدن عادت کنه.

قلعه افکت

‏شما روزی که در زندگی متوجه بشی اکثریت آدم‌ها مادرجنده و حسودن دیگه بعد از اون سعی میکنی همه‌چیزو private نگه داری.

من ‏علاوه بر گرما از ظهر هم متنفرم. کصکش منظورت چیه که مثلا ساعت یکه؟ این چه ساعتیه جدی؟ خودت خجالت نمیکشی یکی؟

‏"کیرم تو این زندگی" امشبتونو گفتید؟

‏میدونم تجربه شد ولی واقعا نیازی به این تجربه نداشتم.

‏ترامپو فقط من درک میکنم، چون کصخلم.

‏جدی اگه تا یه حد کنترل شده‌ای کصخل نباشی نمیتونی تو این وضعیت دنیا دووم بیاری.

حالا ‏آدما چرا اینجوری میکنن؟

‏غیر ضروری مادرجندن مردم.

‏از قانع کردن دیگران دست بردارید، کص ننه‌ی هرکی که نمیخواد بفهمه.

‏حوصله‌ی خود کصکشمم ندارم دیگه چه برسه به شما.