‏اتفاقای خوبی که برامون میوفتن، اونقدرم خوب و دوست داشتنی نیستن،
پشتشون همیشه یه بگایی منتظره که خوب لذت ببری بعد قشنگ تلافی کنه

‏یه تیکه از وجودم هست که هیچوقت منو نمیبخشه
چون همیشه به بقیه اهمیت دادم، اون بگا رفته
همیشه از بقیه خوردم به خودم آسیب زدم، اون بگا رفته
همیشه هوای همرو داشتم جز خودم و اون بگا رفته
و همیشه وقتی از همه بریدم و حالم از خودم بهم میخوره... اونم بگا رفته

تو این دنیا یکی خندتو میخواد اونم عکاسیه که میخواد پول بچاپه

واقعا ‏به یکی از این اتاقای چوبی زیر شیروونی نیاز دارم

‏سرشار از کصشرم

‏ما با هر آهنگ حداقل سه چار بار مست کردیم

‏ثابت میکرد دروغ نمیگه ولی با یه دروغ دیگه

‏وقتی میبینم فن زد بازی اید یه جون از جونام کم میشه

?

‏پاییز که نیومدی با هم رو برگا خش خش کنیم حداقل زمستون بیا بریم برف بازی کصکش

‏الان سياوش قميشى پلى كنى، پاكت سيگار از دور بهت اشاره ميكنه بيا

‏دور منم پُرِ کصه
‏کصخل کصمغز کصدست کصشر کصلیس کصکش

همون عوضی سابقم

‏یکی از بدیای پاییز اینه که تا بارون میاد آدم دلش میخواد دوست دختر داشته باشه البته من خودم زمستون تا هوا سرد میشه و بهار و تابستون تو هوای گرم هم همینجوری ام

من ‏بیرون رفتنم دستِ خودمه، برگشتم دستِ بند اومدنِ بارون

ولی واقعا ‏درباره‌ی تنهایی چطوری میشه زیباتر و دقیق‌تر از میکل آنژ گفت؛
من با چیزی زنده‌ام، که دیگران از آن می‌میرند!

‏منو همین وضعیت گایید

من هر ثانیه: