‏مرزای سیف‌زون آدمیزاد به زیر پتو رسیده. بیرون از پتو همه‌ چی تخمیه.

‏بیشتر آدما اصلا با کانسپتِ نون و نمک آشنایی ندارن.

برا من ‏انسان‌ها دو دسته‌ان.
۱. کسایی که دوسشون دارم
۲. مادرقحبه‌ها

‏ما میخندیم که بس کنی ولی فکر میکنی که بامزه ای.

‏هوا هوای رفتن به کوهنوردی بر خلاف توصیه سازمان هواشناسیه.

عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.

‏من حتی یک ثانیه هم نباید بیکار باشم چون مغزم تا وقت گیر میاره شروع میکنه حرف زدن و من با این کصکش هیچ حرفی ندارم.

‏دوستی ما ادامه داره تا زمانی که منو با نوکر پدرت اشتباه نگیری.

‏تنهایی سر و کله زدن با سرما خوردگی بهم حس مردی رو میده که روی برف دراز کشیده و داره خونریزی میکنه.

‏هرکسی به نوعی تو مادرجندگی و کصکشی صاحب سبکه.

‏فک کنم از ما ایرانیا فقط حال حمید شبخیز خوبه.

‏به‌نظرم الان دیگه میتونیم قوز کنیم. اشکالی نداره.

‏طفلکی آدم، واسه یکم زندگی چه چیزایی تجربه میکنه.

‏قشنگ در “Shit! Here we go again” ترین حالت ممکن قرار داریم.

دوستان نیاز به توضیح نیست؛ بحث دیگه بحث خایه‌ست
یا داریش، یا میمالیش.

‏"همه‌ مون درگیر مشکلات اقتصادی هستیم، ولی" و دسته‌خر.

‏کیر تو آدمایی که تو این شرایط هنوز کص‌دغدغه‌ان.