‏فحش دادن واقعا تراپیه. کصمادر هرکی که میگه نباید فحش داد.

‏چقد بده نمیشه راجب یه‌سری چیزا با هیچکس صحبت کرد.

‏اصلا آغاز هفته‌ی جالبی نبود، از من هیچ ستاره‌ای نمیگیره.

‏این گفت‌وگوهای خیالی با آدمایی که اذیتم کردن داره اذیتم میکنه.

‏از سگ‌ دو زدن خسته شدم، کاش حیوون خونگی کسی بودم.

‏زندگی شما رو مجبور میکنه که دیگه تو اینستا پست و استوری نذاری.

‏جدا شدن از پتو هرروز داره سخت تر میشه.

‏تقریبا مطمئنم اینایی که نوت اینستا میذارن حداقل دو سه تا بیماری روانی دارن ولی خب نمیتونم ثابت کنم.

‏من رسما تو سنی هستم که از سروصدای غیر ضروری و دوستان بی فایده متنفرم.

‏ما کلا فرض رو میذاریم رو اینکه کصکشی، حالا اگه نبودی که دمت گرم.

‏وقتی چاییت حین فکر کردن سرد بشه یعنی مشکل خیلی جدیه.

‏من فک میکردم خوش قلبم، نگو کصخلم.

‏تو درون گرا نیستی، یه خارکصه‌ی آب زیرکاهی.

دیگه ‏حتی دلم نمیخواد یه ریکوئست جدید تو اینستا رو اکسپت کنم چه برسه به یه آدم جدید تو زندگیم.

‏یکی از عوارض زیاد خونه موندن اینه که فکر میکنی چه بلای خانمان‌سوزی سرت اومده ولی وقتی میای بیرون میبینی نه اونقدرم که فکر میکردی چیزی پیش نیومده.

‏جایی از زندگی قرار گرفتم که بریتنی ۲۰۰۴ کنارم وایسه میگه مشتی داری فرو میریزی.

‏چند ماهی هست عینکی شدم. ولی از قصد عینکمو نمیزنم. دلم نمیخواد ایرانی رو واضح ببینم.

‏تفریح بزرگسالی خوابه دوستان دنبال چیزای عجیب نگردین.

‏منم خوب هی ٨۵ درصد بسته مصرف میکنما.

عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.