‏من چون خودم دائما در حال انتقاد از خودمم خیلی دوست منتقد احتیاج ندارم، اگه رفیق منید فقط ازم تعریف کنید.

‏کسی دستگاه گنج یاب داره؟ گم کردم خودمو.

‏با ماسک گرگ زدن و زوزه کشیدن تو خیابون دو قدم فاصله دارم.

‏هیچ طلسمی خطرناک‌تر از بامزه بودن نیست. یه بار توی زندگیت بامزه باشی، دیگه تا آخر زندگیت حس میکنی بامزگی کل هویتته و باید تمام اشک‌ها رو به لبخند و تمام تاریکی‌ها رو به روشنایی تبدیل کنی. و روزهایی که هیچ چیز بامزه‌ای برای گفتن نداری، دلت می‌خواد وجودت از ریشه بسوزه و نابود بشه.

‏متوجه نمیشی اون لحظه چقدر کم واکنش نشون دادی تا وقتی که واسه دوست صمیمیت تعریف میکنی.

‏تنها چیزی که عجیبه اینه که هنوز تعجب میکنید.

‏عاشق این خونه‌هاییم که همیشه رو میزشون و تو کابینت کلی خوراکی هست؛ من تقریبا هر چیز خوردنی‌ها که تو خونه باشه رو میخورم، تا تموم نشه هم نمیخوابم، بخوابمم صبح به امید خوردن اونا بیدار میشم.

‏تحمل آلودگی هوا و انسان‌های کصکش خارج از حیطه‌ی سلامت روان منه.

‏زیاد مهربون بودن هم جواب نیست، آدم باید یه وقتایی کیری بازی در بیاره.

‏فاصله سنیم با دختر آیندم خیلی داره زیاد میشه، این مسئله قلب منو جریحه دار میکنه.

‏مسواک زدم؛ ده دقیقه بعدش رفتم سیگار کشیدم تا دندونم بفهمه رییسش کیه. رییس احمقش.

‏عزیزم با من از برنامه‌ریزی واسه آینده صحبت نکن، من شاید همین فردا در و پنجره‌ها رو ببندم و شیر گازو باز کنم.

‏تو مغزم دقیقا همینقدر تب باز شده دارم.

‏من متوجه شدم که کنار اعتیادم به سیگار یه اعتیاد خیلی بدی هم به غصه خوردن دارم. به این صورت که مثلا وسط دوستامم و در حال تفریح که یکی ته دلم سیخ میزنه که این کصشرا چیه؟ برو خونه بشین تو اتاقت غصه بخور جای این مسخره بازیا.

‏آدم پیش خودش میگه این دیگه این شکلی نیست، بعد میشینه فکر میکنه میبینه خودشم همون شکلیه.

‏من آمده‌ام Y Y من آمده‌ام.

‏تا به‌حال به چایی و بلاتکلیفی نه نگفتم.

‏یجوری کارت میکشم انگار فردایی نیست.

‏ریلز فرستادن راه خیلی خوبی برای حفظ ارتباطاته، میپسندم.