این ‏هوام يجوريه هرچى ميپوشى اشتباهه.

دیگه به یه سنی رسیدم که خوب کار کردن معدم واسم مهمتره تا آدمای اطرافم.

‏عضوی دراما کویین‌تر از معده تو بدن داریم؟ به تو چه من کات کردم، قسط‌هامو ندادم، امتحانم عقب افتاده، درس نمیخونم، بی‌پولم، پروژهٔ مهاجرتو هی به تعویق می‌اندازم و تو باتلاق گیر افتادم و به گا رفتم. سرت به کار خودت باشه دیگه حروم‌زاده.

ولی اسپاتیفای خیلی خردادیه.

‏بابا وسط خاورمیانه گاییدی مارو با بلک فرایدی. بخدا کسی گیر اون ۶ درصد تخفیف نیست، مشکل ۹۴ درصد باقیشه.

‏روزهای تعطیل و وسوسه قطع ارتباط با همه.

‏پس من این بارونیامو نگه میدارم برای سر قبرم.

پسر ‏باورم نمیشه که هنوز انسان‌ها دارن به دنیا میان. نیاین بابا کصخلا، نیاین.

‏آقا این تظاهر به قوی بودنم مارو گایید.

‏من چون خودم دائما در حال انتقاد از خودمم خیلی دوست منتقد احتیاج ندارم، اگه رفیق منید فقط ازم تعریف کنید.

‏کسی دستگاه گنج یاب داره؟ گم کردم خودمو.

‏با ماسک گرگ زدن و زوزه کشیدن تو خیابون دو قدم فاصله دارم.

‏هیچ طلسمی خطرناک‌تر از بامزه بودن نیست. یه بار توی زندگیت بامزه باشی، دیگه تا آخر زندگیت حس میکنی بامزگی کل هویتته و باید تمام اشک‌ها رو به لبخند و تمام تاریکی‌ها رو به روشنایی تبدیل کنی. و روزهایی که هیچ چیز بامزه‌ای برای گفتن نداری، دلت می‌خواد وجودت از ریشه بسوزه و نابود بشه.

‏متوجه نمیشی اون لحظه چقدر کم واکنش نشون دادی تا وقتی که واسه دوست صمیمیت تعریف میکنی.

‏تنها چیزی که عجیبه اینه که هنوز تعجب میکنید.

‏عاشق این خونه‌هاییم که همیشه رو میزشون و تو کابینت کلی خوراکی هست؛ من تقریبا هر چیز خوردنی‌ها که تو خونه باشه رو میخورم، تا تموم نشه هم نمیخوابم، بخوابمم صبح به امید خوردن اونا بیدار میشم.

‏تحمل آلودگی هوا و انسان‌های کصکش خارج از حیطه‌ی سلامت روان منه.

‏زیاد مهربون بودن هم جواب نیست، آدم باید یه وقتایی کیری بازی در بیاره.

‏فاصله سنیم با دختر آیندم خیلی داره زیاد میشه، این مسئله قلب منو جریحه دار میکنه.