‏شما به محض قطع ارتباط با مادرجنده‌ها خوشگل میشی؛ تضمینی.

‏این رسم "فلانی داره میمیره، بیا بالاسرش خدافظی کن" خیلی تاکسیکه. اینجوریه که یه لقمه نون پنیر ترومایی هست، تو هم بیا یه لقمه بزن.

‏تراپی من پوله آقا؛ پول. پول داشته باشم حالم خوبه، خودمو دوست دارم، امید به زندگیم هم بالاست. نداشته باشم، حالم خوب نیست، هیچ کصکشی هم نمیتونه با حرف زدن حالمو خوب کنه.

این ‏هوام يجوريه هرچى ميپوشى اشتباهه.

دیگه به یه سنی رسیدم که خوب کار کردن معدم واسم مهمتره تا آدمای اطرافم.

‏عضوی دراما کویین‌تر از معده تو بدن داریم؟ به تو چه من کات کردم، قسط‌هامو ندادم، امتحانم عقب افتاده، درس نمیخونم، بی‌پولم، پروژهٔ مهاجرتو هی به تعویق می‌اندازم و تو باتلاق گیر افتادم و به گا رفتم. سرت به کار خودت باشه دیگه حروم‌زاده.

ولی اسپاتیفای خیلی خردادیه.

‏بابا وسط خاورمیانه گاییدی مارو با بلک فرایدی. بخدا کسی گیر اون ۶ درصد تخفیف نیست، مشکل ۹۴ درصد باقیشه.

‏روزهای تعطیل و وسوسه قطع ارتباط با همه.

‏پس من این بارونیامو نگه میدارم برای سر قبرم.

پسر ‏باورم نمیشه که هنوز انسان‌ها دارن به دنیا میان. نیاین بابا کصخلا، نیاین.

‏آقا این تظاهر به قوی بودنم مارو گایید.

‏من چون خودم دائما در حال انتقاد از خودمم خیلی دوست منتقد احتیاج ندارم، اگه رفیق منید فقط ازم تعریف کنید.

‏کسی دستگاه گنج یاب داره؟ گم کردم خودمو.

‏با ماسک گرگ زدن و زوزه کشیدن تو خیابون دو قدم فاصله دارم.

‏هیچ طلسمی خطرناک‌تر از بامزه بودن نیست. یه بار توی زندگیت بامزه باشی، دیگه تا آخر زندگیت حس میکنی بامزگی کل هویتته و باید تمام اشک‌ها رو به لبخند و تمام تاریکی‌ها رو به روشنایی تبدیل کنی. و روزهایی که هیچ چیز بامزه‌ای برای گفتن نداری، دلت می‌خواد وجودت از ریشه بسوزه و نابود بشه.

‏متوجه نمیشی اون لحظه چقدر کم واکنش نشون دادی تا وقتی که واسه دوست صمیمیت تعریف میکنی.

‏تنها چیزی که عجیبه اینه که هنوز تعجب میکنید.

‏عاشق این خونه‌هاییم که همیشه رو میزشون و تو کابینت کلی خوراکی هست؛ من تقریبا هر چیز خوردنی‌ها که تو خونه باشه رو میخورم، تا تموم نشه هم نمیخوابم، بخوابمم صبح به امید خوردن اونا بیدار میشم.

‏تحمل آلودگی هوا و انسان‌های کصکش خارج از حیطه‌ی سلامت روان منه.