‏آدم مياد ببخشه میبینه کصکشا حتی پشیمونم نیستن از کارشون.

‏اصن اگه یه‌سریا ازت خوششون بیاد و باهات حال کنن باید نگران بشی جدی.

‏وقتی برای صمیمیت از دست رفته تلاش میکنی، یه بار دیگه متوجه میشی چرا از دست رفته بود.

عجب جمعه مادرجنده‌ای بود.

‏اشکال نداره میگذره (همزمان پاهای خود را تکان میدهد).

‏خیلی‌‌وقتا نا امید شدن نعمته دوستان.

‏ببخشید جواب ندادم داشتم فرو میپاشیدم.

‏بله آقای دورچی منم نمیتونم فراموش کنم اون همه داستانو.

‏امیدوارم تا دیر نشده به این نتیجه برسید که اهمیت چندانی واسه کسی ندارید.

‏دیگه جدی خونه مامان‌بابامون بودیم سیب‌زمینی پیاز که هیچوقت خراب نمیشد.

‏همیشه تو قطع ارتباط میفهمید طرف مقابلتون چقد بچه سال بوده.

متاسفانه ‏همون اندازه که نجات دهنده در آینه‌س، بگا دهنده هم همونجاس.

‏زندگی هر چی private تر، بهتر.

‏و یهو تبدیل شدم به کسی که دیر جواب میده، تنهایی رو ترجیح میده، اگه انرژی منفی حس کنم؛ ناپدید میشم و اگه دیگه با هم در ارتباط نباشیم، ذره‌ای برام اهمیتی نداره.

‏این حس کیری که بعد از over share بهت دست میده مثه سوزن زیر ناخونه.

‏از همه سالمندانی که به خاطر زود خوابیدنشون قضاوتشون کردم عذرخواهی میکنم؛ واقعا هیچ‌چیز بهتر از این نیست که ساعت ۱۰ شب تو رختخواب باشی.

‏حرف بزنید قحبه ها حرف؛ بروز بدید.

‏شما مادرجنده‌ های بی‌عشق آدمو از ذره‌‌ای ابراز احساسات پشیمون میکنید.

‏امروز کاستوم پسر کله‌کیری و بی‌حوصله‌ای که دلش میخواد زودتر اکسپایر بشه رو انتخاب کردم.(دیروز هم همین کاستوم رو داشتم)

‏کیرم تو اون قسمت ایفون که میگه "عکست با این کصکشو یادته؟"