‏آدم ذره‌ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت میکنه.

‏ببار ای نم‌نم باران. ببار مادرقحبه.

‏خیلی ستمه که اول آبان هنوز با اوت‌‌فیت تابستونت میری بیرون.

‏خوشم نمیاد یه سری چاقال اونور دنیان منِ شاهکار اینور.

‏گواهینامه‌ی پیرمردهارو اتش بزنید.

‏جزو تاپ فایو آدمای ناراحت کره زمینم.

‏دلیل اینکه شبا زود نمیرم بخوابم اینه که نمیخوام قبول کنم همه روزم همین بوده، همین اتفاقای معمولی و تکراری . در برابر خوابیدن مقاومت میکنم تا شاید در ادامه شب یه اتفاق جالب افتاد.

‏من واقعا از دست خرجای این (خودم) خسته شدم.

‏با کسایی که ماهو میبینن و هیچ ری اکشنی نشون نمیدن اصلا حال نمیکنم.

‏ادم خوش حرفیم ولی خوشی به شماها نیومده.

‏بهترین روش آدرس دادن تو اکباتان همینیه که داریوش میگه؛ بیا دم هر جا بلدی.

‏کصشر، کصشر، فقد کصشر.

‏در آب نمکی که بخوای منو توش بخوابونی پدرمادرت رو غرق خواهم کرد.

فکر میکنم ‏به بن‌بست تاکتیکی رسیدم.

‏این غمی که من دارم میبینم با من زاده نشده. این حداقل از هفت هشتا زندگی قبلی دنبالمه.

‏استفاده از مترو آدمو نژاد پرست میکنه.

آدم سالم سراغ ما نمیاد.

‏کلا دیگه اون قضیه بارون که تا چند سال پیش میومد کنسل شده.

این ‏شوخیایی که بوی حسادت میدنو جدی بگیر.

‏سرد شو دیگه خارکصه. سرد شو زوزه‌ی این گرما فنارو درار ببینم.