وقتی چت های قدیمیم رو با رفیقام میخونم، فقط افسوس میخورم که قدر اون روزهای خوب نوجَوونی رو نمیدونستیم
کاش صاحبِ روانیِ یه تیمارستان بودم و هروقت ناراحت بودم میشستم با آدمای توش آهنگ گوش میدادم و حرف میزدم و هرکدومشون که سلیقشون به سمت ماکان بند و هیراد و اون یکی کصخل بود رو میبستم به الکتریسیته
یه سکانسِ فاکینگ مود توی بریکینگ بد هست، اونجا که جسی بعد از پارتی ای که تو خونهش گرفته و دوستاش رفتن، آروم قدم میزنه و میره جلو سیستم صوتی
صدای موزیکُ زیاد میکنه، میشینه جلو باند و بغضش میترکه..
بیشتر از هزار بار این تیکه رو دیدم و منم بغض کردم.
صدای موزیکُ زیاد میکنه، میشینه جلو باند و بغضش میترکه..
بیشتر از هزار بار این تیکه رو دیدم و منم بغض کردم.