‏مودم مث وقتیه ک غروب پاییز از خواب بیدار میشی و میبینی خونه تاریکه و هیچکس نیست
‏همینقد دارک

‏لیاقت من که هیچی، لیاقت آهنگامو هم نداشتی

‏شما یکی دوتا کتاب از صادق هدایت و آلبر کامو و داستایفسکی و یه چند تا از شکسپیر و پائولو کوئیلو و اینا بخونی راحت میتونی راجب همه چی گوه بخوری

بالاخره یه روز بند میاد این مغز وراجم

‏مامانم گفت علاقه ات چیه برو‌ دنبالش
‏بالشت و پتوم رو برداشتم رفتم دنبال علاقه ام

یدونه از اینا بهم بدید

‏اين احساس كه دوس دارم كيرمو بكنم تو همه و با هيچكس هيچ ارتباطی نداشته باشم ولم نميكنه

‏من تنها نیستم؛ سیگارمو دارم

‏وقتی چت ‌های قدیمیم رو با رفیقام می‌خونم، فقط افسوس می‌خورم که قدر اون روز‌های خوب نوجَوونی رو نمی‌دونستیم

تو ماهُ دوست داری و من ماهاس تورو

Night✨

‏کاش صاحبِ روانیِ یه تیمارستان بودم و هروقت ناراحت بودم میشستم با آدمای توش آهنگ گوش میدادم و حرف میزدم و هرکدومشون که سلیقشون به سمت ماکان بند و هیراد و اون یکی کصخل بود رو میبستم به الکتریسیته

‏از یه جا به بعد هرچی شه، من لش کردم و فوقش دو تا نخ هم بیشتر میکشم

‏یه سکانسِ فاکینگ مود توی بریکینگ بد هست، اونجا که جسی بعد از پارتی ای که تو خونه‌ش گرفته و دوستاش رفتن، آروم قدم میزنه و میره جلو سیستم صوتی
‏صدای موزیکُ زیاد میکنه، میشینه جلو باند و بغضش میترکه..
‏بیشتر از هزار بار این تیکه رو دیدم و منم بغض کردم.

‏هیچکس تو دنیا نمیتونه مثل من هیچکاری انجام نده

‏این هوا واقعا یه دونه بغل کم داره

‏یه روزم میرسه همه اونایی که ترکمون کردن به کونشون جاروی حسرت میبندن

‏ولی من انقد صبر نکردم که پاییز بیاد و ۲۷ روزم ازش بگذره ولی یه بارونم نیاد

مُرد