مسئله اینجاست که اگه کسی از چشم بیوفته هرکاری کنه رنگ و بوی گذشته برنمیگرده، قلبش رو هم بگذاره کف دستاش بگه خدمت شما، فایدهای نداره. ناراحت کنندهست اما فایدهای نداره.
اگه از زود تاریک شدن هوا ناراحتید میتونید برید زیر پتو فلش لایت گوشیتونو روشن کنید و زار زار گریه کنید.
این احتمال وجود داره که من شاید یه روز حافظهمو از دست بدم ولی تنفرم به یسری آدم رو نه. یعنی واقعا باور کردنی نیست چطوری مغزم میتونه انقدر خوب و تمیز اون آدما رو توی خودش نگهشون داره.
بهنظرم اکثر آدما میرن سمت دراگ تا یه شخصو فراموش کنن؛ ولی تنها چیزی که فراموش میکنن شخصیت قبلی خودشونه.
گفتی تو بچگی چندبار شاگرد اول شدی و همه بهت گفته بودن آینده روشنی داری و هنوز داری از همون ایگوی ۲۰ سال پیش تغذیه میکنی؟ آفرین، حالا برو تو جوب بخواب.