‏شهریور انگار یه جمعه‌ی بزرگه.

‏زیر دوش در حال لذت بردنم یهو مغزم یه خاطره کیری رو از آرشیو درمیاره پلی میکنه. ما تو یه تیمیم حرامزاده این چه کاریه؟

‏از ادمایی که رندوم برات عکس فیلم ویدیو مسیج از خودشون میفرستن خوشم میاد.

یجا ‏آقای Lil Durk میگه که دیدم عاشق چه دهات‌ زاده‌هایی شدی. من هیچوقت تایپت نبودم.

حالا ‏فعلا زنده بمونیم، شاید درست شد.

آب زیاد بخور، خایمالیم نکن.

بچه دیگه واسه من لاو مرد.

‏اخه کصکش مگه ما قول انگشتی به هم نداده بودیم؟

‏یه بی‌خانمان ولگرد خارج از خاورمیانه، اختلال‌ شخصیتیش کمتر از اونیه که تو خانواده ایرانی بزرگ شده.

‏اسمتو با فامیلی سیو کردم؛ عزیزم شما دیگه هر کونی بدی فایده‌ نداره. داره؟ نه.

‏نه ممنونم، من نمیخوام با شما آشنا بشم.

‏تو هر کیسی که همه گفتن فلانی و فلانی با همن و من گفتم نه بابا مگه هر دو نفری که پیش همن لزوما با همن، تهش من کیر شدم و حق با همه بوده. شماها لیاقت فکر باز منو ندارید.

‏only پاسپورت امریکا can fix me‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.

‏حس میکنم تا تيمارستان کمتر از ۲ سال فاصله دارم.

‏بعدا؟ بعدا دیگه اون آدم تاکسیکه منم

‏ویدیو مسیجای یه روز عادی رفیقم واسه من :

‏من از سن چت کردنم گذشته دیگه ؛ کاری داشتید تماس بگیرید. (جواب نمیدم)