Fuck

دنیا پر از مادرقحبه های بی لیاقته

‏من با كنار گذاشتن راحت ترم تا با كنار اومدن

‏فاصله هميشه بگایی بوده

‏تصور اینکه چندماه دیگه قراره توی خیابون ولیعصر برفی قدم بزنمو قهوه بخورم داره روحمو جلا میده

‏شد روزی یه پاکت

‏مودم مث وقتیه ک غروب پاییز از خواب بیدار میشی و میبینی خونه تاریکه و هیچکس نیست
‏همینقد دارک

‏لیاقت من که هیچی، لیاقت آهنگامو هم نداشتی

‏شما یکی دوتا کتاب از صادق هدایت و آلبر کامو و داستایفسکی و یه چند تا از شکسپیر و پائولو کوئیلو و اینا بخونی راحت میتونی راجب همه چی گوه بخوری

بالاخره یه روز بند میاد این مغز وراجم

‏مامانم گفت علاقه ات چیه برو‌ دنبالش
‏بالشت و پتوم رو برداشتم رفتم دنبال علاقه ام

یدونه از اینا بهم بدید

‏اين احساس كه دوس دارم كيرمو بكنم تو همه و با هيچكس هيچ ارتباطی نداشته باشم ولم نميكنه

‏من تنها نیستم؛ سیگارمو دارم

‏وقتی چت ‌های قدیمیم رو با رفیقام می‌خونم، فقط افسوس می‌خورم که قدر اون روز‌های خوب نوجَوونی رو نمی‌دونستیم

تو ماهُ دوست داری و من ماهاس تورو