من و که؟

قبلا به خانواده دروغ میگفتم که با دوستام بیرون باشم, الان به دوستام دروغ میگم که خونه باشم. اینو گفتم که بگم چیز عجیبیه این سن و سال.

‏عزیزم اگه میخوای غر بزنی برو پیش تراپیست، من اینجام که فقط کص بگیم.

اینم بگم که ‏خیلی از آدما لیاقت درک شدن رو ندارن.

‏بابا من دلم میخواد پرتوقع باشم، خونه‌ی خوبی داشته باشم، خوب لباس بپوشم، سفر برم و مشروب خوب بخورم، کون‌لق شما و قانع بودنتون.

تور مد نظرم:

‏سیگارو میشه ترک کرد ولی پسر بامزه رو نه.

برا خودمه، با خیال راحت خرید بزنین

‏موو ان کنید دوستان، از دوست تاکسیک، از پارتنر به درد نخور، از خونه‌ای که توش آرامش نداره، از شغلی که نتیجه نمیده؛ بنده تضمین میکنم هر جا رفتید و آرامش داشتید تازه میفهمید معنی زندگی چیه. تازه میفهمید چقدر با استعداد ترید، زیبا ترید، موفق ترید و توانمند تر.
‏رها کنید. همین.

‏تا تو بیای بگی “این کار اشتباهه” که من سه‌ تا اشتباه دیگه‌ هم کردم.

ویس‌ های کوتاه هم به مراتب حرص‌ دربیارتر از ویس‌های بلندن. خب اون دوثانیه ویس چی بود که نمیتونستی تایپ کنی؟ با همون دستت که اومدی تو پیویم و با اون انگشتت که روی علامت ویس‌ گرفتن نگه‌داشتی تایپ کن.

‏فن علی سورنا، بهرام و فدایی بودن یعنی من مشکلی با نبود سکس تو زندگیم ندارم.

‏درسته شکستنی نیستم، ولی به هر حال دست نزنید.

‏من راستِ افراطیم، همیشه خدا هورنی.

‏من از این مدل ادما هستم که میرن از دل طرف در بیارن و وضعیت رو ۷ برابر جنگی‌تر از قبل میکنن.

‏میوت شدی اما فراموش هرگز جنده.

‏این داستان آدم بودن واقعا کصشره؛ باید صبح به صبح یونجه بدید، یه لیتر شیر بتون بدم، تهشم یه ما کنم برم بخوابم.