‏سوگواری بخش مهمی از عبور کردنه. ادا آدم قویا رو در نیار.

‏کاش مث لاو لایفم بودم (وجود‌ نداشتم)

‏متاسفانه دارید خارج از حیطه‌ی تخصصی‌تون کصشر میگید.

‏چقدر اهمیت میدین دوستان. شاید بگین به چی؟ که باید بگم به همه‌چی. بگیرین بخوابین بابا. کیرم تو این و اون.

‏من ممکنه از یکی متنفر باشم و بخوام سر به تنش نباشه ولی اگه یذره باهام مهربون باشه سریع گول میخورم و نظرم عوض میشه راجبش، عاشقش میشم بعد عذاب وجدان میگیرم که چرا اصلا با طرف بد بودم.

‏ببخشید بهت اعتماد ندارم، تو هرچیزی که تعریف کردی قربانی تو بودی.

‏من اگه پارتنری مثل خودم داشتم، براش فن پیج میزدم.

‏دلم یه چالش ۳۰ روزه‌ی ایرانی ندیدن میخواد.

‏فک میکنم که تنها راه موو آن کردن، موو کردن به یکی دیگه‌ست.

‏حالا تازگیا خیلی آدم ولش کن سلامت روانم مهم تره‌ای شدم.

‏متوجه بودی، نخواستی بفهمی.

‏گاهی وقتا به خودم میگم چقدر احمقانه‌ست نوشتن پست و ارسال کردنش به خلأ تاریک و بی‌انتهای اینترنت. ولی به دلایل نامعلومی ادامه میدم این کارو. انگار فقط نیاز دارم یه چیز بی‌هدف و بی‌معنی خلق کنم و بفرستمش به اعماق هستی تا همونجا دفن و فراموش بشه.

‏نگران نباش، ۸ میلیارد آدم رو این زمینه. اون نشد، یکی دیگه میاد کیرت میکنه.

‏این مرداد کصکش چرا تموم نمیشه؟ از زمان قاجار تو مردادیم.

‏کیوت بودن با خوشگل بودن فرق داره. من کیری ام.

‏نصف عمرمو منتظر بودم یه عنی تموم شه. مدرسه تموم شه، دانشگاه تموم شه، سربازی تموم شه، ماه رمضون تموم شه، تابستون تموم شه.
خودت تموم شو دیگه کصکش.

‏منتظر بودن کاریه که من دیگه برا هیچ کصکشی نمیکنم.

‏المپیک 2028 تو پرش ذهنی مدال میارم.