نمیدونم چطوری دقیق بگم ولی باورم نمیشه که تو دورهای هستیم که آدم باید قدردان کسایی باشه که پشت سرش حرف نمیزنن، بهش دروغ نمیگن و در کل تو روابط انسانی بهش آسیب وارد نمیکنن. این میل آسیب زدن به هم دیگه انگار همه جا رو فرا گرفته.
بعضی اوقاتم من از قصد دیر حاضر میشم که به دوستایی که آنتایم نیستن نشون بدم چقدر حس بدیه منتظر بودن و باز هم اول میرسم.
دوران کورونا هم خوب بودا؛ انگار موقتا سنسورهای قضاوتی همه خاموش شده بود و اجازه داشتی فعلا موفق نباشی، همین که زنده بمونی کافی بود.
اینکه بدن آدم باهاش همراهی نکنه خیلی غمانگیزه. کصکش مگه من و تو بجز هم کیو داریم که باهام راه نمیای؟
از هیچ اصطلاحی بیشتر از "اوهوم" تو چت کردن بدم نمیاد. کشنده مکالمه، کصشر، سطحی، بدرد نخور.
موزیکای مترو بومینم خوب جنده شدن. دو سال پیش میگفتی من عاشق مترو بومینم میگفتن نه شلوغه من اسنپ میگیرم.
ای بابا بازم که بحث دنگه. بچهها لابد زشتین که ازتون دنگ میگیرن. هیچ مردی، تاکید میکنم هیچ مردی از دختر خوشگل دنگ نمیگیره. کصشم میخوره تازه.
بزرگسالی هم واقعا کصشره ها. فک کن درحالیکه دلت میخواد بمیری باید پاشی غذا درست کنی چون از گرسنگی مردن اون مرگی نیست که میخوای داشته باشی.