من قبلا میگفتم آدما غیر قابل اعتمادن، تو اومدی که بهم ثابت کنی درست فکر میکردم.
بازکات واقعا اعتیاد آوره، یه بار که تو دامش بیوفتی دیگه نجات پیدا کردن ازش امکان پذیر نیست.
نمیدونم چطوری دقیق بگم ولی باورم نمیشه که تو دورهای هستیم که آدم باید قدردان کسایی باشه که پشت سرش حرف نمیزنن، بهش دروغ نمیگن و در کل تو روابط انسانی بهش آسیب وارد نمیکنن. این میل آسیب زدن به هم دیگه انگار همه جا رو فرا گرفته.
بعضی اوقاتم من از قصد دیر حاضر میشم که به دوستایی که آنتایم نیستن نشون بدم چقدر حس بدیه منتظر بودن و باز هم اول میرسم.
دوران کورونا هم خوب بودا؛ انگار موقتا سنسورهای قضاوتی همه خاموش شده بود و اجازه داشتی فعلا موفق نباشی، همین که زنده بمونی کافی بود.
اینکه بدن آدم باهاش همراهی نکنه خیلی غمانگیزه. کصکش مگه من و تو بجز هم کیو داریم که باهام راه نمیای؟
از هیچ اصطلاحی بیشتر از "اوهوم" تو چت کردن بدم نمیاد. کشنده مکالمه، کصشر، سطحی، بدرد نخور.