‏چینیِ نازک تنهایی من ترک بر نداشته، مادرش گاییده شده.

جدی ‏بعد از نسترن هیچی دیگه باقی نموند.

‏یکی از اتفاقات جالب و بامزه اینه که انسان‌های کصشر و تاکسیکی که میشناسین همدیگه رو پیدا میکنن و با هم رفیق میشن و هنگ‌اوت میکنن.

‏من نبودم، مستم بود.

‏کبوتر با کبوتر، توام با هر آدم کصشری که در مسیر زندگیت قرار میگیره.

مکالمه دیپ اخرشبی >>>>

‏شاید واقعا باید کوه بود و دل نبست.

‏من قبلا میگفتم آدما غیر قابل اعتماد‌ن، تو اومدی که بهم ثابت کنی درست فکر میکردم.

بازکات واقعا اعتیاد آوره، یه بار که تو دامش بیوفتی دیگه‌ نجات پیدا کردن ازش امکان پذیر نیست.

‏عجب خاطراتیه، همش تروماس.

‏من دورامو زدم میخوام یه دورم با تو بزنم عزیزم.

‏نمیدونم چطوری دقیق بگم ولی باورم نمیشه که تو دوره‌ای هستیم که آدم باید قدردان کسایی باشه که پشت سرش حرف نمیزنن، بهش دروغ نمیگن و در کل تو روابط انسانی بهش آسیب وارد نمیکنن. این میل آسیب زدن به هم دیگه انگار همه جا رو فرا گرفته.

‏بعضی اوقاتم من از قصد دیر حاضر میشم که به دوستایی که آن‌تایم نیستن نشون بدم چقدر حس بدیه منتظر بودن و باز هم اول میرسم.

دوران کورونا هم خوب بودا؛ انگار موقتا سنسورهای قضاوتی همه خاموش شده بود و اجازه داشتی فعلا موفق نباشی، همین که زنده بمونی کافی بود.

‏بین رایان گاسلینگ و رایان رینولدز، رایان محبوب من جیک جیلنهاله.

‏اینکه بدن آدم باهاش همراهی نکنه خیلی غم‌انگیزه. کصکش مگه من و تو بجز هم کیو داریم که باهام راه نمیای؟

نه عزیزم، دشمن من خیالی نیست. خیلی هم واقعیه و اسمش خورشیده.

از هیچ اصطلاحی بیشتر از "اوهوم" تو چت کردن بدم نمیاد. کشنده مکالمه، کصشر، سطحی، بدرد نخور.

متاسفانه ‏در اکثر موارد هوشش رو دارم ولی کونش رو نه و این یه ترکیب بازندست.