‏حالا چه اصراریه به حفظ دوستی‌های قدیمی؟ شاید یارو واقعا کصشره.

‏نزدیک شدن به یه سری از آدما در زندگیم اصلا ایده خوبی نبود.

‏ عزیزم ببخشید که دیر کردم. مشغول رقصیدن با مهره‌ی مار سعید آسایش بودم.

‏از هرگونه تصمیم‌ گیری‌ای خستم. از اینکه گزینه‌هام کصشرن و هر روز باید بین دراز کشیدن و از گشنگی مردن یا بلند شدن و برده بودن یکی رو انتخاب کنم خستم. از اینکه تو این شلوغی دنیا باید زور بزنم و بدوئم تا عقب نیوفتم خستم. من دیگه حوصله این کیرخرو ندارم و نمیدونم چیکار کنم.

‏ما هم خودمونو کصخل یه مشت هورمون کردیم.

‏قرارمون دقیقا وسط اون دشت ویندوز xp.

‏مواظب باش بهت تکست ندم باز.

‏حاجی چرا منو دیدی توی خیابون سلام نکردی؟
من تو خیابون: اه بازم این مادرقحبه.

‏آدمی تا این وقت شب بیدار میمونه دلش واسه خارکصه ترین آدم زندگیشم تنگ میشه.

‏نسیمِ عزیزم امیدوارم حق با تو باشه و تابستون کوتاه باشه چون من دیگه واقعا دارم میپزم.

‏من معمولا از دردام به کسی چیزی نمیگم، خودم تنهایی بگا میرم.

‏عزيزم يعنی چی که بعد از من تونستی زندگيت رو ادامه بدی و خوش باشی و با يكی ديگه قاطي بشی مووان كنی؟ تو تا آخر عمرت بايد برای رفتن من ناراحت باشی و بهم وفادار ميموندی.

‏چینیِ نازک تنهایی من ترک بر نداشته، مادرش گاییده شده.

جدی ‏بعد از نسترن هیچی دیگه باقی نموند.

‏یکی از اتفاقات جالب و بامزه اینه که انسان‌های کصشر و تاکسیکی که میشناسین همدیگه رو پیدا میکنن و با هم رفیق میشن و هنگ‌اوت میکنن.

‏من نبودم، مستم بود.

‏کبوتر با کبوتر، توام با هر آدم کصشری که در مسیر زندگیت قرار میگیره.

مکالمه دیپ اخرشبی >>>>

‏شاید واقعا باید کوه بود و دل نبست.