پسر ‏واقعا نمیتونم کنار بیام با این داستان که باید برای چیزایی تلاش کنم که بقیه بدون تلاش دارنش.

‏نه عزیزم درست نشد، فقط انقد تکرار شد که دیگه عادت کردم.

‏بعد move on برمیگردی طرفو خوب نگاه میکنی میبینی ماشالا خوب کصخل بودی.

‏و درنهایت از خودت و کصکش نبودنت زده میشی و دلت میشکنه.

پهلو ماه میزنیم هنوزم حرف شبا.

‏میخوام همونی باشم که تو جاده با آهنگ بهش فکر میکنی.

‏انقد بدم میاد وقتی یکی کات میکنه، دوستاش میرن بهش میگن عیب نداره لیاقتتو نداشت. خفه‌ شید بابا. صاف تو صورتش بگید مالید درت بدبخت خر کودن. بذارید با واقعیت رو به رو شه تا دفعه بعد وقت و احساساتش رو برای آدم اشتباهی تلف نکنه؛ ممنون.

بازم ممنون عزیزم‌؛ به لطفت همون یه کم اعتمادی هم که به آدما داشتم، دیگه ندارم.

‏این کله حداقل تا هفت هشتا تناسخ بعدی کیری میمونه.

لذت ‏تنها رانندگی کردن فقط اونجاش که آهنگ مورد علاقه‌ات رو ۲۷ بار پشت سر هم گوش میدی و کسی نیست اعتراض کنه.

‏از صحبت کردن راجب موضوعات جدی متنفرم. به نظر من انسان باید کصشر بگه. کل روز، یه بند کصشر بگه. باید صبح بیدار شه، زنشو ببوسه و کصشر بگه تا شب.

‏خودم که کل روز کاری نمیکنم، تو هم که نیستی بگی امروز چیکار کردی.

‏نظرت چیه که اشتباه بعدیم باشی؟

‏ایشالا تناسخِ بعدی.

‏هرچی سنم بالاتر میره بیشتر خروسارو درک میکنم که از خواب بیدار میشن و جیغ میکشن.

گرما اگه خوب بود، خدا باهاش تهدیدمون نمیکرد.

‏خدا کاشف کلمه‌ی "دقیقا" رو رحمت کنه که اگه نبود نمیدونستم چطوری باید با بقیه ارتباط برقرار کنم.

‏خیلی شدید ادمارو از رو دایره ارتباطیشون قضاوت میکنم، یعنی مثلا طرف خودش ممکنه آدم جالب و خفنی باشه ولی اگه رفیقش ادم کصشری باشه طرف درجا جایگاهشو پیشم از دست میده.