خب دیگه ‏آماده‌م که گولتو بخورم. یام‌یام.

‏لاس بزنید بچه ها، مهم نیست تو چه اِستیجی از رابطتون هستید همیشه لاسِ مداوم رو حفظ کنید واقعا تاثیر مثبتو میبینید.

‏سوالات جدی در مورد زندگیم نپرسید؛ میشینم گریه میکنم.

‏اون قسمتی که از تیکه کلام های کسی استفاده میکنی توی مکالماتت جالبه واقعا. اونجا که میدونی این کلمه، کلمه‌ی اونه.

‏باز خوبه چایی هست.

از بچگی داشتش برا من خار

‏تصمیم شخصیت این بود که رای بدی، تصمیم شخصی بنده هم اینه که باهات قطع ارتباط کنم؛ ناراحت شدن نداره که.

‏ببخشید این دوره‌ی "عب نداره، شد تجربه" کی تموم میشه؟

‏واقعا ای‌کاش ایرانی نبودم. ای‌کاش یه بادیه‌نشین بودم تو صحراهای سودان، یه کشاورز بودم تو مزارع بلیز، یه کارمند اداره پست بودم تو قرقیزستان. ولی ایرانی نبودم و اینقدر جهل و حماقت نمیدیدم و حرص نمیخوردم.

‏این سیاره در شان من نیست.

‏بله، هر چیزی به وقتش.

‏کمک کردن به بقیه خیلی خوبه اینجوریه که :
من که دیگه نمیتونم شاد باشم ولی بیا یکاری کنیم تو خوشحال بشی که به واسطش منم چیزی حس کنم.

‏بعدا؟ بعدا دیگه سگ‌ شدم واست میو نمیکنم.

‏تا حالا شده یهو به خودتون بیاد و بگید "وای من پا دارم، وای من دست دارم، وای من وجود دارم"؟ جدی خیلی عجیبه باورم نمیشه بعضی وقتا.

‏رها کردن اینطوریه که یهو به خودت میای میبینی آسمون آبی تره، آدما مهربونن، قهوه‌ت خوشمزه‌اس، پرنده ها برات میخونن و دنیا میگه بیا همه چیزای خوب مال تو. رها کنین بچه ها. جدی رها کنین.

میخونم ‏آخ که دیگه فرنگیس؛ هیچی دیگه کیرم نیست.

:¥¥¥

‏واقعا لذتی که تو ملاقات با انسان‌های جدید و درست حسابی بعد از قطع ارتباط با مادرجنده‌ها هست، تو هیچی نیست.

‏آدمی که حد خودشو نمیدونه واقعا عذابه. عزیزم اون شوخی رو دوستم باهام کرد که خندیدم.
تو سگ کی باشی؟ مگه من با تو شوخی دارم مادرقحبه؟