من اینجوریم که صبر میکنم یکی اونقدر ناراحتم بکنه تا راحت move on کنم.

‏یه مرحله‌ای هم هست که دیگه نمیتونی غم بزرگ رو به چیز بزرگ دیگه‌ای تبدیل کنی. دیگه اون تو رو تبدیل به چیز دیگه‌ای میکنه.

‏هربار بیدار شدن در ایران یک کیر بزرگ.

‏این قضیه بیدار شدن و اینا اصلا جالب نیست.

‏عذر می‌خوام این کون تا کی قراره پاره بشه؟

پسر ‏چقد بعضیا جالبن، ادم دوست داره بفهمتشون.

کصکش ‏من دوست نداشتم؟ من برات نسخه‌ی Premium خودم بودم.

‏امروز مچ نجات‌دهنده رو در‌حال مشکل درست کردن گرفتم.

من ‏علاوه بر گرما از ظهر هم متنفرم. کصکش منظورت چیه که مثلا ساعت یکه؟ این چه ساعتیه جدی؟ خودت خجالت نمیکشی یکی؟

‏آهنگای دورچی رو میفهمه ولی حرفای منو نه.

‏نقطه توقف درس خوندن من اونجاییه که یکم میخونم و متوجه میشم با آرامش میرسم تموم کنم. نقطه شروع مجدد خوندنمم اونجاییه که متوجه میشم طبق همون محاسبات قبلی دیگه نمیرسم تموم کنم.

‏به جز ex هایت، next هایت را هم دیده‌ام؛ من نمونه کار دعا نویست بودم.

‏تراپی؟ بله ممنون.

‏کاش به یه جایی مهاجرت میکردم که کلا تابستون وجود نداشت، همیشه هوا سرد بود، بارون و برف میومد، تاریک و نمور بود، از افسردگی میمردم ولی گرمم نمیشد.

‏وضعیت یه جوری شده که هرکی میاد تو زندگیم باید قبلش بهش بگم توروخدا تو یکی مادرجنده نباش.

‏همین الان نجات‌دهنده رو دیدم، بسیار زشت و غمگین بود.

قیافه‌م وقتی از کسی که دوسش دارم عکس میگیرم :

‏اگه واقعا "اتفاقا اونروز داشتم بهت فکر میکردم" گفتنت راست بود الان اول تو تکست داده بودی نه من.

‏دلم میخواد یکی یه‌کاری کنه بگه بخاطر من بوده.