TONY
تقریبا همهچیز تو زندگی بزرگسالی فرسایشیه. کشش ندارم دیگه.
زندگی بزرگسالی اینجوریه که دلت میخواد تا صبح بیدار بمونی و غصه بخوری ولی چون فردا کلی کار داری باید شب زود بخوابی.
تبلیغات ماهوارهای مردم ایرانو یه مشت چاق و کچل و معتاد که کیرشون راست نمیشه فرض کرده.
مهم نیست چقدر بلدی، مهم اینه چقدر میتونی با اعتماد به نفس دربارهش کصشر بگی.
از بیان کردن اینکه چرا ناراحتم برای فرد ناراحت کننده متنفرم، یعنی خودت هیچوقت نفهمیدی چه گوهی خوردی؟
پسر کی فکرشو میکرد مادرجندهی قصه، روال عادی زندگیشو طی کنه و اونی که دهنش گاییده شده دهنش گاییده شه؟
زمستان عزیزم، از امشب به اجبار کولر خواهم زد تا بابت سرمایی پول بپردازم که تو رایگان در اختیارم میگذاشتی. همیشه دوستت دارم و به یادت خواهم بود.
متاسفم که حالت رو نمیپرسم، گایش زندگی منو فراموشکار کرده و مفهوم زمان رو هم برام عوض کرده.
من مطمئنم آرامشی که تو نفرت وجود داره تو بخشش نیست. البته تا حالا کسیو نبخشیدم و مدرک برا حرفم ندارم ولی خب مطمئنم.
بچهها اگه تازه ۲۰ یا ۲۱ سالتونه بهتون پیشنهاد میکنم مراقب باشید باشید سنتون بیشتر نشه.
فروپاشی روانی هم اولش ترسناکه، بعدش دیگه بدن عادت میکنه هر رزو بعد دستشویی و صبحونه یا بعد نهار حداقل یکی دوبار فروپاشی رو کنی.
هرجا احساس کردید شخصی در حال اجرای نقش "آدم خوبهست"، بدونید شکتون اشتباه نیست و با یه خارکصه طرفید.
💘1