‏همتونم که پزشکی و دندون و هوافضا اوردید.همه ی این کصخلایی که نشستن همو جاج میکنن،منم لابد

‏باخت میدادم که تو ببری، از بازی خسته شدی

‏نه که فک کنی زدم به برق، ‏گه‌گاهی تنگ میشه منم دلم

تو آدما دنبال فیک توام

‏کنج سینه اش گورستانی بود فراموش شده

‏آدما عوض نمیشن بهشون شانس دوباره ندین

‏گاهی دهن فکرامو حتی با این صدای کر کننده موزیکِ توی هنذفری هم نمیتونم ببندم

اینم بزنید تو گوشاتون و بخوابید

‏گوشه ذهنم یه دنیا دارم که توش هنوز آدمایی که از دست دادم زنده‌ ان
‏اونایی که ترکم کردن، کنارمن و هنوز مهربون و دوست داشتنین
‏آدما خاطره نشدن و هنوز آرامشن..

‏کاش ادما خایه شو داشتن که مستقیم میومدن میگفتن ببین من دوست جدید پیدا کردم کیرم تو تو.ولی متاسفانه بهونه های کصشر میارن و ادمو خر فرض میکنن

‏حواست به کسی که سعی میکنه تو زندگیت بمونه ،باشه

‏اینکه بری تو سیو مسیج اهنگی که برات خونده رو بعد سه ماه گوش بدی،دلتنگ که نمیشی هیچ،پاکت پاکت سیگار باید خالی کنی

‏کاش یه اتاق بود یه چوب بیسبال ور میداشتی همچیو میزدی میترکوندی

‏چه قدر باختم به چشاش

‏چندسالی میشه سقف آروزهام خراب شده رو سرم

‏مرد تنها با یه هدفون تپیده در خون