‏دلیل اینکه دعانویسا رو بیشتر از تراپیستا قبول دارم اینه که دعانویس گنگه. به جا کصشر گفتن فقط میگه کی اذیتت کرده؟ اسم مادرشو بده.

‏من مسخرت نکنم تو یادت میره مسخره‌ای.

‏به نظرم ساقیت خوبه، خودتو عوض کن.

‏ایشالا همه‌چی کصخری درست خواهد شد.

‏تو شعور نداری من حوصله.

‏حق با خانوم Swift عه عزیزم، چسب زخم برای جای گلوله‌ای که شما زدی فایده نداره.

‏قطع کن، هروقت خودمو دوس داشتم، باهات تماس میگیرم‌.

متاسفانه تعداد تتوهام از تعداد ادمایی که بهشون اعتماد دارم بیشتره

سالی یه‌بار فقط وقتی کارِت گیره به من پیام میدی، بهم نگو داداش.
من داداشت نیستم، بکن مادرتم.

‏کونم‌ نمیکشه، وگرنه میتونم.

تا صب💔

تو که ‏دوسش نداری. فقط میترسی بره با یکی دیگه.

‏همه‌چی خوبه تا وقتی که چشا رو باز میکنی و بیدار میشی.

‏سی سالگی به بعد اینطوریه که شما وینی، سیدنی سویینی، دریک و هیچکدوم از پدرسگا رو نمیشناسی و فقط به خانم هایده و آقای داریوش ارادت داری.

من وقتی از زندگی یه نفر میرم بیرون.
زندگیش:

‏من به صورت پاره‌وقت نیازمند محبتم.
آدم تمام وقت یا نبودن‌‌ اذیت و کلافم میکنه. فقط نیاز دارم یه‌ وقتایی یه‌نفر یادآوری کنه که حواسش پیشمه.

‏دلم برا صورت های اشنا تو فضا های اشنا تنگ شده.

‏یه موقعی هست که شما نمیدونید قراره بعدا، از کاری که الان انجام میدید پشیمون شید. این اوکیه. من با علم به اینکه میدونم قراره بعدها مثل سگ پشیمون شم، اصرار میکنم به خریت‌‌هام. این مشکل رو نه تراپیست میتونه حل کنه، نه دعانویس. این مشکل فقط وقتی حل میشه که یکی بزنه با گلوله متوقفت کنه.