به نظرم ‏باید تو طول‌ ماه حداقل ده دقیقه میتونستیم یکی از لحظه‌های ایده‌آل گذشته رو زندگی کنیم. لحظه‌ای که همه‌چیز بی‌نقص بود.

‏نمیام آقاجان. سن من از کلاس ۸ صبح گذشته. میرم برا بقیه خواب خدا نگهدار.

‏رفتم با دستام پشت کمرم تو آفتاب قدم زدم. انگار هفتاد سالمه و سه ازدواج ناموفق داشتم.

‏تو اپ Weather آفتاب میبینم حالم بد میشه.

‏يعنی‌چی اجسام از آنچه در آینه میبینید نزدیکترن؟ خب چقد؟ چجوری بفهمیم اجسام الان دقیق کجان کصکش؟ چرا اینجوری میکنین؟

‏به عنوان کسی که با ۹۹ درصد افراد زندگیش قطع ارتباط کرده، باید بگم که قطع ارتباط خیلی خوبه.

‏وقتی بهم میگید چه‌خبر و میگم هیچی ینی واقعا هیچی، من زندگیم هیچی توش نیست.

اگه ‏ایگنورم کنی به مامانم میگم.

این کسیه که ایگنورش کردی:

نایکیامم گاییده شد کفه تهران city.

‏من از غم هام به تو پناه آورده بودم ولی تو دلیل بیشتر شدنشون شدی.

‏دیگه باید بعد از اینهمه شب الگوی قدم‌هام رو بشناسی. دیگه مجبور نیستم سنگ‌ پرت کنم‌ سمت شیشه اتاقت. مخصوصا که نه سنگ‌ ریز پیدا میکنم، نه نشونه‌گیریم خوبه.

‏دوباره صبح شد و خدا یه بار دیگه بهم فرصت داد که یه روز خوب برای خودم و یه روز بد برای بقیه بسازم. خدایا به امید تو.

نمیشود برایتان مُرد، کله‌ام را کیری میکنید.

‏من به لگو و ماشین‌کنترلی علاقه‌ای ندارم. کودک درون من توی دوران شیرخوارگی مونده. اگه میشه بهش ممه بده. ممنون.