‏لانگ دیستنس‌ مصداق بارز خودآزاریه. خودت با دست‌ خودت‌ یه خلع بزرگ توی قلبت درست میکنی و میشینی پاش و اشک میریزی؛ کل زندگیت خلاصه میشه تو یه گوشی کیری. یکیو داری و هیشکی رو نداری؛ شب‌هایی که زنت داره گاییده میشه اون‌ نیست، شب تولدت نیست، نمیتونه باشه؛ کلا هیچ وقت نیست.

این پسر تخص اگه یه روز ستاره شد، بازم از آسمونا هست نگاهش به تو.

هیچی ‏خبر خاصی نیست، نشستهم اشتباهات قدیمو نبش قبر میکنم و زجر میکشم. شما چه‌خبر؟

‏کاش یه پاندمی دیگه بیاد دوباره ایرانیا رو فقط از تلویزیون ببینم.

‏سلامت روانتو ازت میگیرم، طوری که انگار هیچ‌ وقت نبوده.

‏با پروتز کردن ممه هم خیلی مخالفم. بخوام با سیلیکون بازی کنم خب میرم یه بسته ژل اسلایم میخرم.

‏فقط گربه‌ ها حد و اندازه‌ی درست محبت کردن رو بلدن.

‏غمگین پدرته. من شاکی‌ام جاکش.

‏زورم میرسید، ارزششم داشت، حوصله‌ش نبود.

‏میترسم روزی که بخوام از رو پل بپرم و همه‌چی رو تموم کنم، بفهمم این همه سال میتونستم پرواز کنم.

‏گفتم حداقل میگی نیمه‌شعبان رو تبریک ولی دادی تنفرو ترجیح.

‏این کسیه که میخواست بره برف بازی ولی هیشکی نیومد :

‏شما اگه بدونین منفور بودن چقدر لذت بخشه هیچ‌وقت سمت محبوب بودن نمیرین.

‏شما هم عجب گیری کردید؟ چون من واقعا عجب گیری کردم.

‏دوستان من هر چی میگم به قصد ناراحت کردن شماست لطفاً سوء برداشت نکنید.

‏یه سری کلمه ها رو اگه یه پسر گفت بدونید یه دوست دختر داره که اون اینارو انداخته تو دهن‌ وگرنه خودش هیچوقت اونجوری حرف نمیزنه
مثلا یکیش:
شیمک (به جای شکم)

من واقعا شانس آوردم که الکل خوشمزه نیست.