از اون عصر جمعه‌هایی که باید چاقو رو بعد آشپزی، فرو کنی تو شکمت.

‏"صبح با فندک آبی میای بیرون، شب میبینی فندک صورتی دستته."

‏فک میکنی داری بهتر میشی ولی یهو همه ی حسای بد دوباره برمیگرده.

Learn to say کص ننت and move on.

‏رابطه با آدم روانی رو شاید بشه تحمل کرد ولی رابطه با آدم نابالغ رو هرگز. هر روز سه ماه پیرت میکنه قشنگ.

‏لانگ دیستنس‌ مصداق بارز خودآزاریه. خودت با دست‌ خودت‌ یه خلع بزرگ توی قلبت درست میکنی و میشینی پاش و اشک میریزی؛ کل زندگیت خلاصه میشه تو یه گوشی کیری. یکیو داری و هیشکی رو نداری؛ شب‌هایی که زنت داره گاییده میشه اون‌ نیست، شب تولدت نیست، نمیتونه باشه؛ کلا هیچ وقت نیست.

این پسر تخص اگه یه روز ستاره شد، بازم از آسمونا هست نگاهش به تو.

هیچی ‏خبر خاصی نیست، نشستهم اشتباهات قدیمو نبش قبر میکنم و زجر میکشم. شما چه‌خبر؟

‏کاش یه پاندمی دیگه بیاد دوباره ایرانیا رو فقط از تلویزیون ببینم.

‏سلامت روانتو ازت میگیرم، طوری که انگار هیچ‌ وقت نبوده.

‏با پروتز کردن ممه هم خیلی مخالفم. بخوام با سیلیکون بازی کنم خب میرم یه بسته ژل اسلایم میخرم.

‏فقط گربه‌ ها حد و اندازه‌ی درست محبت کردن رو بلدن.

‏غمگین پدرته. من شاکی‌ام جاکش.

‏زورم میرسید، ارزششم داشت، حوصله‌ش نبود.

‏میترسم روزی که بخوام از رو پل بپرم و همه‌چی رو تموم کنم، بفهمم این همه سال میتونستم پرواز کنم.

‏گفتم حداقل میگی نیمه‌شعبان رو تبریک ولی دادی تنفرو ترجیح.