‏بلایند دیت چیه دیگه؟ تو همه تصمیماتت کورکورانه‌ست ایرانی.

دیگه باید یکیو استخدام کنم فقط برای این که هی ازش بپرسم، تو اگه من بودی چیکار میکردی؟

‏لاس باید یهویی و درلحظه باشه، این چیزای تکراری که حفظ کردین خیلی کویره.

گفتی دیوونمی و منو میخوای؟

‏نگران نباش عزیزم من به گل‌ها آب میدم. تو میتونی با خیال راحت بمیری.

‏دلم میخواد منم فضا نورد باشم، درحالی که دارم رو ماه قرمه سبزی میخورم، برگردم به زمین نگاه کنم، خاورمیانه رو با انگشت نشون بدم و بگم دهن همتونو گاییدم.

‏گاهی وقتا از پایین بودن سطح توقعات، آرزوها و انتظاراتی که دارم خجالت میکشم و بخش ناراحت کننده‌ تر ماجرا اینه که به همینا هم دست پیدا نمیکنم.

‏هیچی قشنگتر از بی‌حس شدن نسبت به اون مادرجنده‌ای که یه روزی دوسش داشتی و بهت آسیب زد نیست؛ احساس برگشتن کنترلت رو زندگیت و تصمیم‌گیری‌هات، یکی از بهتریناست.

‏ببینید من واقعا میمونم یه سری چیزا زهره، ولی قلپ قلپ قلپ.

‏تقریبا از همه جهات داره کونم پاره میشه.

‏دوستانی که مالباخته کوروش کمپانی هستن بیان اینجا ما با آیفون جلوشون کار کنیم نگاه کنن.

‏این کسیه که بهت گفته دیگه بهم تکست نده و تو واقعا دیگه بهش تکست ندادی.

‏چه "مادرجنده" هایی که من خودخوری کردم و نگفتم.

‏اون پسورد گوشیته که بهت سه بار فرصت میده، من کصخلم حداقل سی‌چهل بار فرصت میدم تا قشنگ مطمئن شم بجز گاییدن قصد دیگه‌ای نداری.

‏ما با این رد فلگایی که میگید خودمونو باد میزنیم.

من حاضر بودم بخاطرت بخورم گلوله

‏یه روزی که دوتایی به سقف خیره شدیم، باهات درباره‌ی این روزا حرف میزنم؛ اون لحظه به خنده‌هام توجهی نکن، خیلی بد گاییده شدم. با‌ تمام توانت بغلم کن و یادآوری کن روزهای غمگین و افتضاحم سر رسیده و کنارمی. ممنون.