من ‏خیلی خوشم میاد از آداب و رسوم غیرضروری ای که توی ارتباطاتم وضع میکنم. مثلا هر چهارشنبه فلانی رو ببینم، روز آخر سال رو با فلانی باید بگذرونم. فلان کافه رو با فلانی برم فقط.

‏این کسیه که شب بخیر رو بدون قلب بهش گفتی :

‏ببخشید ولی از بگا رفتن آدمایی که بهم بدی کردن خیلی لذت میبرم، دوست و دشمن هم نداره. کصمادرت که باعث آزارم شدی امیدوارم بگای سگ بری.

‏دیگه اینو قبول دارید که از هرکسی تعریف کنی بلافاصله مادرجنده از آب درمیاد؟

‏پشیمونی تو ذره‌ای برام اهمیت نداره، چرا وقتی منو کنارت داشتی قدرمو ندونستی حرامزاده؟

‏خوشحال کردن من خیلی راحت تر از ناراحت‌کردنمه.

عزیزان ‏وقتی حس میکنید یه چیزی درست نیست بهش اعتماد کنید. واقعا نیست.

‏تقدیم به تمامی گرما پرسنای عزیز و کصکش.

نمیدونم داستان چیه ولی ‏دقیقا یه چیزایی که یکی بخاطرش از شما بدش میاد، یکی دیگه برای همونا میتونه شمارو دوست داشته باشه.

‏ذوق نکن، با همه همینم.

‏ما ایران زندگی میکنیم. اینجا همه خوارکسده‌ن.

i love you MORE than kanye loves kanye💘.

‏این کسیه که منتظر زنگت بود :

‏انگاری یه تریلی با بیست و پنج تن بار غم چپ کرده روم.

‏کسانی از ما دلخور هستند که ما اسمشان را هم نمی‌دانیم.

‏تخم نشون دادن شخصیت واقعیتونو ندارین، برا همین ادای آدم خوبا رو در میارین.