به نظرم اون تلاشهایی که هیچوقت کسی ازشون اطلاعی پیدا نمیکنه و در نهایتم به نتیجه نمیرسه، تبدیل میشن به بدترین نوع سرافکندگی و غم. فقط خودت میدونی چقدر میخواستی، چقدر زور زدی و نشد. تو میمونی و این نشدن.
حالا تعریف از خود نباشه ولی میتونم بگم تقریبا تمام کسایی که ترکم کردن به گوه خوردن افتادن. واقعا فوقالعادهم.
ظاهر میتونه starter خوبی باشه اما به هیچ عنوان محرکه اصلی نیست، پس در کنار ظاهر روی شخصیت کیریتم کار کن.
متاسفانه باید بگم love language من اذیت کردن و شوخی هایی که منجر به قطع ارتباط میشه هست.
نه توانایی رجز خوندن و مبارزهس، نه نای چسناله و روضه. میپذیریم آخوند. میپذیریم که کیرت تا بیخ تو عاقبتمونه.