یه جایی تو سریال The Sopranos تونی سوپرانو میگه: «مهم نیست چقدر با دوستات صمیمی باشی چون اونا تو لحظات حساس ناامیدت میکنن، تنها خانوادهست که میتونی بهش تکیه کنی.»
که باید بگم تونی جان دوستات تو لحظات حساس و خانواده تو تمامی لحظات ناامیدت میکنن.
که باید بگم تونی جان دوستات تو لحظات حساس و خانواده تو تمامی لحظات ناامیدت میکنن.
جدی جدی فک کنم دچار سندروم “هرچی بیشتر بهم خوش بگذره، آخر شبش افسرده ترم” هستم.
این حوصلهی خودتو نداشتنم واقعا چیز عجیبیه. هیچجوره نمیتونی از دست خودت خلاص شی. باید بشینی و یه آدم کیری رو از صبح تا شب تحمل کنی.
جدی اگه ممکنه، سعی کنید اولین رابطه عاطفیتون با کسی باشه که تا حالا رابطه عاطفی نداشته؛ مثلا تو با کلی ذوق میری گل میخری یا چه میدونم یه کاری که پر از احساسات و عواطفه انجام میدی، بعد میبینی برای اون اصلا جذاب نیست یا به اون شدتی که برای تو تازگی داره، برای اون تازگی نداره.