این شهر پر از آدماییه که هر شب دلتنگ میخوابن و فردا صبح میدونن که امشبم دلتنگ خوابشون میبره .

‏جدی جدی خوش به حالتون که از اطرافیانتون انتظار دارید خوشحالتون کنن. انتظار من این شده که بهم کیر نزنن و ناراحتم نکنن. همین انتظار هم دارم میارم پایین تا روانم آروم‌تر باشه.

‏خواب دیدم ایران درست شده، ایرانی نه.

ولی ‏خودکشی خیلی انگیزه و انرژی لازم داره. با این میزان انرژی‌ای که برای من باقی مونده فقط میتونم روی زمین دراز بکشم و بپوسم.

صدات باحاله مثه صدا کِلاش

‏دوس ندارم برات عادی بشم.

شرایط طوری شده که ‏روز به روز داره از تعداد آدمایی که برام بوی خونه میدادن کم میشه.

‏اگه تنها زندگی کنی میفهمی که چیزایی میتونن کپک بزنن که حتی فکرشم نمیکردی.

خب ‏فردا رمزآلود باشم یا معاشرتی؟

‏ببخشید افسرده بودم متوجه تماستون نشدم.

دیگه ‏انگار همه حرف‌ها زده شده. همه احساسات بیان شده. همه‌ مشکلات پیش اومده و همه راه‌حل‌ها هم داده شده. حتی تمام شوخی‌ها رو هم انگار قبلا شنیدم. واقعا زیر آفتاب هیچ‌چیزی تازه‌ای نیست. البته که همون آفتاب و زیرش هم تکراری شده.

‏من هرچی بگی کم بلدم، جز غم.

‏کصونه واویلا فقط سنسور دنده عقب ماشین.

‏ولی هزینه‌ی تراپی باید با والدین باشه.
دیگه حداقل دنگشونو بدن.

‏من اخلاقم کیری نیست، این زندگی کیریه.

‏شب‌های تابستون برای خوش گذرونی و عاشق شدنه ولی‌ من دارم با گا و غم میگذرونم.

‏همه‌ی ما خواهیم مُرد، از سیگار لذت ببرید.

"‏قلبش هیچ‌کجا آرام نمیگرفت، در همه‌جا غریب بود".