ولی خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود

‏همیشه دوست داشتم صبحا ۵ صبح بیدار شم، برم بدوئم و بعدش صبحونه بخورم. ولی متاسفانه من تازه این ساعت خوابم می‌بره.

‏برای همه عزیزانی که بعد کلی وقت میبینیشون بر میگردن میگن «یه وقت احوالی از ما نپرسیا» یا «مارو نمیبینی خوشی»:
‏دست پیش نگیر سگ پدر، اره خوارکسده نمیبینمت خوشم و کاش کلا ندیده بودمت

‏کاش منم مثل حلزون میفهمیدم که جایی برام نریدن، یواش یواش حرکت میکردم

امشب یه نخ بیشتر بمون

‏تابستون داره تموم میشه و تو هنوز تصمیم نگرفتی احساساتتو بهم بگی.

‏جدیدا اتفاقایِ خوب با دقت راه میرن که یه وقت نیفتن

‏بعضی وقتا فکر میکنم همه ادمای دوروبرم بازیگرن و پول گرفتن این نقشارو بازی کنن تا منو دیوونه کنن.

یه روزی که اوضام خوبه خالی میشه همه زیرسیگاریا

‏از دست تو ناراحت باشم یا از دست خودم که هنوز ازت انتظار دارم؟ نمیدونم.

هر سری من سیگارو ترک میکنم اون منو نه

از بودن بیزارم.

همه چی خالیه
شب خالیه، مهتاب خالیه، آفتاب خالیه، روز خالیه، ابر خالیه، چشم خالیه، گوش خالیه، فکر خالیه، خواب خالیه، دوست خالیه، عشق خالیه، جون خالیه، تو خالی ای، من خالیم.

مثل سرگذشت زن،پیک توی دست مرد، تلخ تلخ تلخ تلخ

‏اگه بودی داشتم تورو نگاه میکردم و لذت تماشای اینو از دست میدادم
‏مرسی که نیستی

امیدوارم تا آخر سال بتونم روی یک طرح تتو دیگه به توافق برسم با خودم

پس من چی؟