4:20

‏میخوام بدونم غروب یکشنبه تو نیویورکم همین قدر دلگیر و خاکستریه؟

‏سخت ترين بخش هر روز اينه كه بايد بازم آدمارو ببينم

‏از چشم خودم هزار بار افتادم

‏یکی بیاد زندگیِ ما رو از این یکنواخت بودنِ تخمی نجات بده. صبح تا شب تکراری و کسشر، شب تا صبح کسشر و تکراری.

ولی خب یه روز کارمون میگیره

بمونه یادگاری

‏تیپیکال هرکی با من دو دیقه چت میکنه :
‏- چرا انقد بی حوصله ای

‏هنوز نتونستم بفهمم اینکه خودم بزرگ‌ترین عامل ناراحتی خودمم خوبه یا بد.

ولی ‏اگه بفهمم چرا بعضی روزا بی‌دلیل سگم خیلی زندگیم راحت میشه

کسی چه میدونه، شاید طعم خوشحالی تلخه

چرا پیدات کردم وقتی قراره مدام گمت کنم؟

‏خیلی رویا به خودم بدهکارم

نیستش فرصت زیاد تا که یه روز از رو خاکم گل دربیاد

نمیدونم چطوری آهنگایی که دوس داریدو برا اینو اون میفرستید، من آهنگایی که دوست دارمو برا کسی نمیفرستم

یه صبح تخمیِ دیگه

‏کلا تو ایران بیدار نشی چیز مهمی از دست ندادی

‏دیگه چیزی به اسم شاد بودن تو زندگیم معنی نداره. در بهترین حالت فقط میتونم ناراحت نباشم

بزنید تو گوشاتون

‏یه روز میفهمم چه قرصایی میخورید که هنوز اینقد شادید.