‏یه دقیقه دیگه تو این شهر معلوم نیست کی زنده‌ست کی مرده. اگه قرار باشه من یه دقیقه دیگه زنده باشم، فکر کردم دلم میخواد یه چیزایی بهت بگم که هیچوقت بهت نگفتم! اینکه من چقدر قیافه‌تو، صداتو، لحن حرف زدنتو، خنده‌هاتو، همین آرایش ناشیانه‌ی قشنگی که کردی رو دوست دارم.

تو کشوری که بی‌ارزش ترین پول جهانو داره؛ متاسفانه ما همون پولم نداریم.

چقد کسی نیست که با بقیه فرق داشته باشه.

افکار باید به هم‌ گره بخورن.

‏وقتی حرومزاده باشی برات مهم نیست تو خیابونای کشورت مرد و زن و پیر و جوون و کودک خردسال کشته میشن و اینجوری از ته دل میخندی.
‏حالا پروفایل سیاه کن و پست بذار بگو سمت مردمم میمانم چون روزهای سختیه.
‏روزهای سخت واسه مردمه. نه شما پفیوزها.

‏یعنی چی چرا انقدر بداخلاق و بددهنی؟
‏من دارم تو ایران زندگی میکنم، کمرم خم شده زیر فشار، هرروز یه بدبختی جدید پیدا میشه، پول ندارم، دلخوشی ندارم، چرا باید تحمل کنم هر اراجیفی رو از هر سگی؟
‏تو گه خوردی من بی ادبم پدسگ کصکش خفه شو.

حالا فهمیدید چرا دهه هشتادیا فاق شلوارشون تا زیر زانو هاشونه؟
بخاطر تخمای گندشونه.

مامان پسرت ۲۴ای تو خیابونه
مامان دیده اون هرچی خلاف قانونه
رفیقاشو میبینه که میرن زیر گلوله
ولی به خاطر قولش بهت از همه دوره

اگه یه روزی من نبودم منو تو چیزایی پیدا کن که دوسش داشتم.

خدایا اگه هنوز بهت اعتقاد دارم بخاطر این نیست که مهربونی و هوامونو داری؛ بخاطر اینه که کصخلم.

ما کمیم کاش میفهمیدی مثه گل سم کف ترکیه.

مهراد هیدن با بقیه زدبازی فرق میکنه و دسته‌خر

بچه ها الان دیگه رسیدیم به زمانی که رض گفت: پنجاه من با پنجاه تو میتونه صد شه...

یه فیلمی بود، میگفت:
اگه من برم هم تو تنها میشی هم من؛ نزار من برم.

مصاحبه‌هاشون درست بود، واقعا دارن برای شادی مردم بازی میکنن.

‏ماهش تموم شد ولی راهش ادامه داره، آبانو میگم.

بلخره یکیمون زنده میمونه رو قبرتون بشاشه.